Autor: Chelsea Curto
Tytuł: Zagranie. D.C. Stars. Tom 3
Wydawnictwo: Uniesienia [współpraca reklamowa z Audioteka]
Data wydania: 2026
Ilość stron: 528
Narracja: pierwszoosobowa
Gatunek: romans sportowy
Ocena: 6/10
Opis:
Hudson Hayes, obrońca w drużynie D.C. Stars, od miesięcy bezskutecznie szuka prywatnego szefa kuchni i zaczyna tracić nadzieję, że znajdzie odpowiednią osobę.
Madeline Galloway rozpaczliwie potrzebuje pracy. Po tym, jak straciła posadę szefowej kuchni w ekskluzywnej restauracji w Las Vegas, kontaktuje się ze starą znajomą, licząc na nową szansę zawodową… w Waszyngtonie.
Między Hudsonem a Madeline od razu rodzi się nić porozumienia. Charyzmatyczny blondyn o wielkim sercu szybko zdobywa sympatię samotnej matki i wkrótce Madeline wraz z córką przeprowadza się na Wschodnie Wybrzeże.
Zasady życia pod jednym dachem są jasne: żadnych romantycznych relacji, żadnych związków. Madeline nie zamierza zakochać się w przystojnym pracodawcy, nawet jeśli niemal każdą wolną chwilę spędzają razem, a Hudson nieustannie wywołuje uśmiech na jej twarzy. Wszystko zmienia się po namiętnym pocałunku w sylwestrową noc. Madeline uświadamia sobie, czego – a raczej kogo – naprawdę pragnie.
Recenzja:
Słuchałam sobie tego jako czegoś lekkiego do zabicia czasu i... Nie mogę do końca powiedzieć, że to jest takie lekkie. To trzeci tom serii, w których poprzednie części były mocno romantyczne i mocno pikantne. Tutaj autorka postawiła na inną odsłonę - według mnie dużo bardziej obyczajową, chociaż pojawiały się też sceny erotyczne. Tyle, że pojawianie się tych scen intymnych trochę mnie wkurzało, bo totalnie nie było to jakoś w nadmiarze potrzebne. Co prawda była ich raptem garstka, ale dużo bardziej ceniłam inne sceny - i myślę, że większość czytelników też tak ma.
W ogóle w opiniach w internecie dużo osób podkreślało, że "Zagranie. D.C. Stars. Tom 3" to najlepsza część tej serii. Mam w tej kwestii mieszane uczucia, ale to w sumie zależy w jakim aspekcie oceniamy. Bo romans w tej historii spodobał mi się najmniej, ale było kilka innych rzeczy, które mnie zachwyciły.
Przede wszystkim najbardziej podobała mi się kwestia tego, że jedną z głównych bohaterek tej książki jest głuchoniema dziewczynka - Lucy - która ma nowy start ze swoją mamą, gdy ta traci pracę jako szefowa kuchni i gdy zaczyna pracę jako prywatna kucharka znakomitego hokeisty. Lucy została odrzucona przez własnego ojca, gdy ten dowiedział się, że jego córka nie słyszy, natomiast to, jak Hudson podchodził do Lucy rozczulało mnie od samego początku. Według mnie to był najmocniejszy punkt książki - pokazanie, że czasem komuś obcemu może zależeć tak bardzo, że troszczy się nawet w sytuacji, gdy własny ojciec nawala.
Zostawię w tym momencie także informację, że to właśnie na zakończeniu (i tylko na nim) ryczałam jak bóbr - i to też było mocno powiązane z relacją między Lucy a Hudsonem. Od razu podkreślę jednak, że nie ma tu żadnych przekroczeń granic - bo wydaje mi się, że mogłyby się pojawić pytania i pewne oskarżenia, gdybym tego nie dodała.
Kolejnym mocnym punktem jest Hudson. Po prostu. Super wychowany człowiek, wspaniały facet i mężczyzna, którego życzę każdej z Was. To, że jest bogatym hokeistą to znajduje się gdzieś w dalszej części opisu, jaki mogłabym o nim zrobić - bo bez wątpienia ma on złote serce, które zostało złamane w chwili, w której umarła jego ukochana mama, bo za późno została zdiagnozowana w kierunku nowotworu. Hudson w pewien sposób uczy się otwierać na nowo na miłość, na rodzinę, na swoich bliskich...
I nawet ta Madeline nie była źle stworzona. Pasowali do siebie. Więc dlaczego nie byłam w stanie docenić wątku romantycznego? Już tłumaczę. Gdy tracicie pracę, dostajecie nową (z jeszcze lepszymi zarobkami), Wasz nowy pracodawca raczej nie mówi: "ok, to zamieszkaj sobie teraz ze swoją córką w moim domu, będziemy sobie żyć pod jednym dachem". Bo ten pracodawca może być najlepszy, najbardziej wspaniałomyślny i najbardziej hojny na świecie - ale to w pewien sposób byłoby już totalnie odrealnione, szczególnie w sytuacji, gdy jest się samotną matką, która ma za zadanie chronić swoje dziecko. Ustalmy, że wprowadzanie sześciolatki do domu obcego dorosłego faceta nie jest dobrym pomysłem, nawet jak osoby wokół mówią o nim w samych superlatywach. Ale co wymyśliła Chelsea Curto, żeby jak najszybciej połączyć Madeline i Hudsona? No też właśnie...
Jest wiele rzeczy, które w tej książce doceniałam, ale naprawdę wyższej oceny przez ten wątek wspólnego mieszkania (na siłę) nie jestem w stanie dać. Cieszę się jednak, że mogłam słuchać tej książki w Audiotece, doszłam już do tego, że słucham z prędkością 2.5x pod kątem przyspieszenia. Klaudia Bełcik i Mateusz Kwiecień wykazali się dużym talentem lektorskim, więc w ogóle dobrze się tego audiobooka słucha!
Nie jest to koniec serii, będą kolejne pozycje - o kolejnych zawodnikach. Czekam. Bo bywa ciekawie, kreatywnie, zaskakująco, a sam hokej jest przedstawiony naprawdę w porządku. W tym momencie seria czeka na siódmy tom za granicą, więc jestem ciekawa, jak szybko nasze polskie wydania dorównają do tego poziomu...
Podsumowując: no nie jest to złe, ale też liczyłam jednak na więcej romansu w romansie sportowym. I na bardziej sensowne rozegranie tego wątku miłosnego jednak - przynajmniej na początku - bo później to było naprawdę logicznie pociągnięte.

Sportowe romanse czytam te w środowisku hokejowym❤️
OdpowiedzUsuńRomansów sportowych nie czytałam zbyt wiele. Na ten moment tej książki nie planuje
OdpowiedzUsuńBardzo lubię tą serie. Ta część dopiero przede mną, ale czuję, że też powinna mi się spodobać 😍🥰
OdpowiedzUsuńNie znam serii. Nie czytałam nic autorki.
OdpowiedzUsuńNooo, ja tak nie bardzo w ten klimat wchodzę... Lubię bardziej inne gatunki, więc do wcześniejszych tomów nie wejdę. Ale na pewno jest dużo fanów tej serii, więc nie ubędzie ich przeze mnie.
OdpowiedzUsuńŚwietna, bardzo rzeczowa recenzja! 👏 Zgadzam się, że motyw wspólnego mieszkania w romansach bywa naciągany i potrafi zepsuć realizm. Ale ten wątek z niesłyszącą Lucy i Hudsonem brzmi naprawdę rozczulająco i chyba dla samych tych emocji warto dać tej książce szansę. 🫶 A skoro Hudson ma tak złote serce, to podpisuję się pod Twoimi słowami i też życzę wszystkim tak wspaniałych ludzi wokół jak on, a zwłaszcza Tobie. ❣️
OdpowiedzUsuńNo i podziwiam prędkość słuchania 2.5x, dla mnie kosmos! 😅 Pozdrawiam! 🤗
Bardzo lubię romanse sportowe, ale ten mnie jakoś do siebie nie przekonuje
OdpowiedzUsuńNie znam też poprzednich tomów.
Nie czytałam wcześniejszych części, więc po tą też nie sięgnę
OdpowiedzUsuńMam w planach ten cykl. "Zagranie" wydaje się bardziej emocjonalna niż poprzednie części.
OdpowiedzUsuńSłuchasz na przyspieszeniu 2,5? Matko jedyna xD Ja przy niektórych książkach 1.5 uznaję za szybkie tempo i jedyne co słyszę to bełkot, który powoduje, że się nie mogę skupić. Jestem hardcorem xD Do tej książki właściwie przekonuje mnie tylko podejście tego bohatera do głuchoniemej dziewczynki, bo nie spotykam takich problemów w książkach.
OdpowiedzUsuńChętnie przeczytam...Lubię takie historie...
OdpowiedzUsuń