Maria Kowalska, Wiktor Krajewski - "Kobiety pistolety. Maria Kowalska w rozmowie z Wiktorem Krajewskim"

Autor: Maria Kowalska, Wiktor Krajewski

Tytuł: Kobiety pistolety. Maria Kowalska w rozmowie z Wiktorem Krajewskim

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Data wydania: 2022

Ilość stron: 272

Ocena: 9/10!

Opis:

"Ustawiono nas czwórkami, zaraz za bramą główną obozu. To wtedy pierwszy raz padło w naszym kierunku stwierdzenie, że jesteśmy "kobietami pistoletami". Rozejrzałam się dookoła. Wszędzie był widok biednych i cierpiących ludzi".

Maria Kowalska, pseudonim "Myszka", sanitariuszka z pułku "Baszta". Jako siedemnastolatka wstąpiła do konspiracji, by potem pomagać rannym. Koniec Powstania Warszawskiego był dla niej początkiem piekła. W grupie czterdziestu sanitariuszek i łączniczek z powstania trafiła do pierwszego i najdłużej działającego na polskich ziemiach obozu koncentracyjnego - Stutthof. Były to jedyne Polki o statusie jeńców wojennych, które trafiły do obozu. Wcielone w mundurach i z opaską powstańczą na rękach wzbudzały szacunek i chęć pomocy ze strony innych więźniów, ale też niechęć czy zazdrość. Odważnie żądały respektowania praw jeńców wojennych i śpiewały okupacyjne piosenki. Stanowczo sprzeciwiły się włożeniu obozowych ubrań i naszyciu numerów. Ich historia to opowieść o kobiecej przyjaźni i solidarności jako szansie na przetrwanie w obozie.   

Poruszająca opowieść jednej z ostatnich żyjących kobiet pistoletów. Jak w warunkach obozowych wziąć odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale i za całą grupę kobiet jeńców? Czy mimo wsparcia ze strony innych pojawiły się chwile zwątpienia? W jaki sposób "Myszce" udało się uciec z marszu śmierci?

Rozmowa z wyjątkowym świadkiem historii.

Janina Lesiak - "Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka. Miłość i korona"

Autor: Janina Lesiak

Tytuł: Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka. Miłość i korona

Wydawnictwo: MG

Data wydania: 27 lutego 2019

Liczba stron: 300

Ocena: 9/10
PATRONAT KSIĄŻKOWIRU

Opis:


Bywa, że kobieta musi wybierać między obowiązkiem, stanowiskiem, władzą a miłością... W przypadku królowej taki wybór wydaje się oczywisty, bo cóż może być ważniejszego od korony? A jednak Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka udowadnia, że kto umie kochać prawdziwie może się spodziewać nagrody, bo miłość jest szczodra i potrafi wynagrodzić tych, którzy jej wiernie służą. Królowa Eleonora to kolejna bohaterka cyklu opowieści o polskich władczyniach, które przypomina Janina Lesiak. Niezwykła, lojalna, uczciwa i mądra; zasługuje na pamięć i sympatię, choć na Zamku Królewskim w Warszawie, gdzie mieszkała przez trzy lata, nie ma po niej śladu. A ponieważ wyjątkowe kobiety nadają życiu smak i urodę, trzeba się od nich uczyć rozumu, odwagi, charakteru, piękna i wdzięku. Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka jest świetną nauczycielką; wystarczy tylko jej posłuchać... Przyjaciel królowej, biskup Andrzej Trzebicki mówił o niej: Pisklę przedzierzgnęło się w łabędzicę. Teraz, to dojrzała kobieta, rozwinęła się, nawet chyba trochę urosła?... Zachowała wdzięk dziecka, ale połączyła go z powagą matrony, co daje niezwykłą implikację. Nadal jest giętka i lekka, jednak już umie trzymać się prosto, zna swą wartość i wymaga szacunku. Jest urocza i dostojna, stateczna i wesoła, ale głównie jest niezłomna w swej wierności dla męża i króla. To należy w niej najbardziej cenić.

Rafał Dębski - "Kiedy Bóg zasypia"

Autor: Rafał Dębski

Tytuł: Kiedy Bóg zasypia

Wydawnictwo: Fabryka Słów

Data wydania: 20 kwietnia 2018

Liczba stron: 368

Ocena: 7/10 

Opis: 

Król Mieszko II został zamordowany. Kraj pozbawiony władcy popada w ruinę. Możni walczą między sobą o wpływy, u granic stoi wroga armia. Kapłani starej wiary robią wszystko, by wyplenić z ludzkich serc niemieckiego boga jedynego. Nastały mroczne, złe czasy. Człowiek staje przeciwko człowiekowi, ramię w ramię ze strzygą i upiorem. Nie ma już „dobra” i „zła”- są tylko różne drogi do zaspokojenia ambicji, żądzy władzy i namiętności. Nadchodzi czas krwi, przerażenia i dzikiego okrucieństwa. Kiedy bóg zasypia, budzą się demony.

Tadeusz Żeleński-Boy - "Marysieńka Sobieska"

Autor: Tadeusz Żeleński-Boy

Tytuł: Marysieńka Sobieska

Wydawnictwo: MG

Data wydania: 2017 (to wydanie)

Liczba stron: 334

Ocena: 8/10

Opis:

Sobieski i Marysieńka to z pewnością jedno z najosobliwszych w świecie zdarzeń miłosnych, ucieleśniona bajka. Jedna miłość wypełniająca całe życie człowieka, rzucająca to życie bez wahania pod nogi kobiety, prowadząca go poprzez małostki do wielkości, zwycięsko opierająca się przeszkodom, rozłące, znosząca grzech i naganę opinii, czasem kaprysy i niewdzięczność, wzbijająca bohatera wyżej niego samego i wiodąca tę niedobraną na pozór, a w istocie świetnie dobraną parę aż na tron – czyż to nie jest historia z bajki?

W każdej sprawie istnieje historia i legenda. Legenda opowiada nam o Sobieskim, który ujrzał, pokochał i poprzysiągł sobie, że nigdy inna kobieta nie będzie jego żoną. 

Kim naprawdę była kobieta, która tak bez reszty podbiła króla Jana Sobieskiego, pogromcę Turków?

Tadeusz Żeleński-Boy opisał jej losy od momentu gdy, jako mała dziewczynka, zjawiła się w Polsce, poprzez małżeństwo z Zamoyskim, przyjaźń, miłość i małżeństwo z Sobieskim, lata u boku hetmana, następnie wspólne królowanie, aż po samotne wdowie lata, które spędziła w Rzymie, by spocząć w końcu u boku swego męża znowu w Polsce.

Janina Lesiak - "Jadwiga z Andegawenów Jagełłowa. Album rodzinny"

Autor: Janina Lesiak

Tytuł: Jadwiga z Andegawenów Jagiełłowa. Album rodzinny

Wydawnictwo: MG

Data wydania: 11 października 2017

Liczba stron: 224

Ocena: 8/10

Patronat Książkowiru

Opis:

Wydawałoby się, że o Jadwidze Andegaweńskiej wszystko wiadomo… Król-królowa, zmarła młodo, uznana za świętą, jej marmurowy sarkofag zna każdy, choćby z ilustracji albo fotografii. Ale ciekawe, jak ją widzieli najbliżsi: matka, siostra, poślubiony w dzieciństwie Wilhelm Habsburg, litewski mąż Władysław Jagiełło, a nawet postulator procesu kanonizacyjnego Stanisław ze Skarbimierza. W tej książce Jadwiga pojawia się tylko w ich opowieściach i wspomnieniach. Każdy ją widzi inaczej… A jaka była naprawdę? Na to pytanie może odpowie sobie czytelnik, bo prawda o Jadwidze, tak jak prawda o każdym z nas jest wielobarwna, złożona, tajemnicza i własna. Możemy tylko próbować się do niej zbliżyć. Mamy nadzieję, że ta książka będzie taką skromną ścieżką do Jadwigi z Andegawenów Jagiełłowej.

Janina Lesiak - "Dobrawa pisze CV"

Autor: Janina Lesiak

Tytuł: Dobrawa pisze CV

Wydawnictwo: MG

Data wydania: 11 stycznia 2017

Liczba stron: 208

Ocena: 8/10

Patronat Książkowiru

Opis:

Dobrawa Przemyślidka jest utkana niczym patchwork. Z kawałków rozmaitych tkanin – delikatnych, miękkich, bogatych i zwyczajnych, prostych, nawet szorstkich… Rozmaite desenie i faktury tworzą portret kobiety niepospolitej i tajemniczej, więc autorka ma nadzieję, że jej kolejna bohaterka zasłuży na zainteresowanie i sympatię czytelników.

Z perspektywy tysiąclecia nic nie wydaje się oczywiste, więc opowieść o Dobrawie nie jest kroniką ani powieścią historyczną, tylko próbą przybliżenia postaci, o której wiadomo tak niewiele, chociaż tak wiele jej zawdzięczamy.

Zbigniew Białas - "Puder i pył"

Tytuł: Puder i pył

Autor: Zbigniew Białas

Wydawnictwo: MG

Rok wydania: 2013

Liczba stron: 288

Ocena: 7/10

Opis:

Ponętna wdowa po zamordowanym Alojzym Korzeńcu i jednocześnie autorka sentymentalnych powieści w odcinkach usiłuje zaprowadzić nieśmiałego redaktora miejscowej gazety przed ołtarz. Tymczasem przebywający wciąż na wolności morderca jej męża ma na oku kolejną ofiarę – być może nawet dwie.

Miejscowa sufrażystka, której wydawało się, że wyjechała do Rosji z dobrotliwym nauczycielem literatury orientuje się poniewczasie, że ma do czynienia z wysoko postawionym bolszewikiem, zaś fińska bona pracująca dla sosnowieckiego Króla Wełny jest targana wątpliwościami, czy powinna związać się z niemieckim oficerem okaleczonym podczas pierwszej wojny światowej.

Kiedy pewnego zimowego dnia na sosnowieckim peronie stawia stopę znana aktorka kinematograficzna, Pola Negri, wydarzenia nabierają nowej dynamiki, szczególnie dla komendanta policji, hrabiego Eugeniusza Dąmbskiego.

Elżbieta Cherezińska - "Królowa"

Autor: Elżbieta Cherezińska

Tytuł: Królowa

Wydawnictwo: Zysk i Ska

Rok wydania: 2016

Liczba stron: 592

Ocena: 7/10

Opis:

Nie łudźcie się, że wszystko już wiecie o Hardej. Teraz poznacie Królową.

Narodził się Knut. Trzecie dziecko Świętosławy, jedyne, które w chwili przyjścia na świat okrzyknięto „synem królowej”. Coraz więcej graczy przestawia piony tej historii. Bolesław w sekrecie przed siostrą swata Tyrę z Tryggvasonem, jarl Sigvald, powtarzając: „jomswikingowie nie wtrącają się w sprawy królów”, sam zaczyna w nich mieszać. Sven pielęgnuje swą niechęć do Olava, „drugiego wodza”. Tyra znika.

Tak kończy się Harda. Teraz nadchodzi czas Królowej. Nowi gracze i nowy wymiar tej historii. Od Roskilde do krainy zórz polarnych. Od Poznania przez Merseburg do Budziszyna, przez wszystkie wielkie wojny Bolesława. Od Pragi po Kijów. Od Gniezna przez tajemniczy Kałdus. I do Anglii, bo przecież nie jest tajemnicą, kim stanie się „syn królowej”…

Elżbieta Cherezińska - "Harda"

Autor: Elżbieta Cherezińska

Tytuł: Harda

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Rok wydania: 2016

Liczba stron: 592

Ocena: 6/10

Opis:

Mężczyzna, którego kocha. Ogień, który rozpala. Królestwa, którymi włada.

Świętosława od dziecka była harda. Od najmłodszych lat, wraz z bratem Bolesławem Chrobrym, uczyła się niuansów politycznej gry. Miała stać się pionkiem w układzie sojuszy swego ojca, księcia Mieszka. Jej ambicje sięgały znacznie dalej. Chciała zostać królową.

Los okazał się nieprzewidywalny. W drodze na dwór męża spotkała kogoś, kto zawładnął jej sercem. Czy jest w stanie spełnić swe ambicje i kochać? Stawka jest wysoka – przyjaciele zmieniają się we wrogów, miłość w nienawiść. Sakrament w klątwę.

Recenzja:

Kocham twórczość Elżbiety Cherezińskiej. Odkąd pamiętam, zapamiętale zaczytuję się w jej powieściach i z przyjemnością zarwałam dla nich niejedną noc. Hardej oczekiwałam z niecierpliwością, Nie mogłam się jej doczekać, zupełnie jak dziecko deseru. Niestety, lektura nie była truskawkami z bitą śmietaną, na które liczyłam... 

Harda opowiada historię pierwszych Piastów, podkoloryzowaną fantastycznymi elementami. Tytułową bohaterką książki jest Świętosława, córka Mieszka I i siostra Bolesława Chrobrego. Ze źródeł historycznych niewiele o tej kobiecie wiadomo, sporo z nich podważa jej istnienie. W związku z tym spodziewałam się doprawdy wybornej lektury, przyprawionej znakomitymi pomysłami mojej ulubionej autorki powieści historycznych. Ponadto Krzysztof Masłoń określił Hardą mianem najlepszej książki Elżbiety Cherezińskiej, więc spodziewałam się po niej naprawdę wiele. Niestety, mimo że powieść jest całkiem niezła, zawiodła mnie na wielu frontach.

Ogromnym plusem najnowszej książki Cherezińskiej jest bez wątpienia Świętosława. To kobieta silna i niepokorna, co krok udowadniająca swoją wartość w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Piastowska księżniczka (a później skandynawska królowa) ukazana jest jako kobieta niezwykle waleczna i inteligentna, świetnie radzi sobie w wyrachowanej grze politycznej, w której przyszło jej brać udział. Elżbieta Cherezińska świetnie wykreowała tę zapomnianą i budzącą wiele kontrowersji wśród historyków postać, choć niewątpliwie umieściła w kreacji Świętosławy więcej fikcji niż faktów. Pozostali bohaterowie niestety wypadają słabo, wielu z nich nie wnosiło niczego do fabuły i spokojnie autorka mogła ich wątki pominąć - upłynniłoby to akcję. Najbardziej zawiodłam się na Bolesławie Chrobrym, który był... nijaki. Nie konsekwentność w stosunkach niektórych historycznych bohaterów (m.in. Mieszka I do żony) również nieco mnie zabolała. Za dużo fikcji i przekoloryzowań, po prostu.

Fabuła Hardej nie jest zła. Mimo kilku zgrzytów z przesadną ingerencją autorki w historyczne fakty, z przyjemnością śledziłam losy pierwszych Piastów, dzieci Mieszka I i ich rodzin. Autorka po mistrzowsku ukazała polityczne niuanse, gorączkę władzy i religijne obyczaje, wprawnie do powieści wplotła historyczne ciekawostki. Czytało się to świetnie, choć nieco raził mnie zbyt współczesny miejscami język, przez co dialogi postaci wydawały się nienaturalne, wręcz sztuczne. Wątki miłosne również wyszły autorce znośnie, aczkolwiek Elżbieta Cherezińska zdecydowanie nie powinna opisywać scen erotycznych. Były zwyczajnie śmiesznie.

Dodatkowym atutem powieści są drzewa genealogiczne królewskich rodów, które pomagają laikowi odnaleźć się w postaciach stricte historycznych oraz mapka, pomagająca śledzić wydarzenia. Przed każdą z części książki znajduje się również motyw z okładki, co dodaje całości nieco estetyczności.

Harda zdecydowanie nie jest najlepszą powieścią Elżbiety Cherezińskiej, jednakże warto dać jej szansę. To wspaniała podróż od Kijowa przez Polskę, Węgry i Skandynawię, aż po Anglię, w której towarzyszy nam pełna paleta bardziej i mniej historycznych postaci. Jeśli szukacie interesującej lektury o pierwszych Piastach i początkach chrześcijaństwa w Polsce, jest to lektura dla Was. Podejdźcie do niej jednak z przymrużeniem oka, zabójczo dużo w niej inwencji autorki, a tym samym fikcji. Ja z przyjemnością sięgnę po kolejny tom.

Tę książkę zrecenzowałam dla Was dzięki Wydawnictwu Zysk i S-ka. :)

Marek Jan Chodakiewicz, Wojciech Jerzy Muszyński - "Polska dla Polaków! Kim byli i są polscy narodowcy"

Tytuł: Polska dla Polaków! Kim byli i są polscy narodowcy

Autorzy: Marek Jan Chodakiewicz, Wojciech Jerzy Muszyński

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Rok wydania: 2015

Liczba stron: 560

Ocena: 10/10

Opis:

Co decyduje o przynależności do narodowej wspólnoty, o byciu Polakiem? Jakie są podstawy i korzenie polskiego nacjonalizmu?

Polski obóz narodowy nie stanowił jednolitej, zwartej struktury politycznej. Był to powstający żywiołowo we wszystkich zaborach potężny ruch społeczny – fenomen, którego analogią jest ruch „Solidarności” z lat 1980–1981. Tworzyły go organizacje społeczne, związki zawodowe, stowarzyszenia gospodarcze, kobiece i młodzieżowe oraz stronnictwa polityczne. Był to także skupiający elity intelektualne prąd kulturalny, literacki i naukowy. Miał charakter pozaklasowy, łączył ludzi wokół idei solidaryzmu narodowego i pracy dla Ojczyzny, niezależnie od ich pochodzenia oraz statusu majątkowego. Głównym celem polskiego obozu narodowego u jego zarania była walka o odbudowę niepodległej i zjednoczonej Rzeczypospolitej. Endecy odrzucali teorie o podziale narodu na klasy społeczne, co w ich przekonaniu prowadziło do rozerwania więzi narodowej. Podkreślali, że mimo zaborczych kordonów i rodzących się separatyzmów dzielnicowych wszystkie ziemie polskie stanowią całość, zaś zamieszkujący je Polacy są niepodzielnym organizmem narodowym.