Jo Murray - "Anatomia morderstwa"

 

Autor: Jo Murray 

Tytuł: Anatomia morderstwa

Wydawnictwo: Dolnośląskie [współpraca reklamowa]

Data wydania: 2026

Ilość stron: 384

Narracja: pierwszoosobowa

Gatunek: kryminał

Ocena: 7,5/10

Opis:

Martwy sędzia. Oskarżony, który milczy. I sala sądowa pełna kłamców.

Gdy adwokatka Leila Reynolds otrzymuje swoją pierwszą sprawę o morderstwo, jest wstrząśnięta jej rangą – chodzi o zabójstwo powszechnie szanowanego sędziego. Nigdy dotąd nie mierzyła się z tak trudnym wyzwaniem. Sytuację dodatkowo komplikuje oskarżony Jack Millman – uparcie milczy i żąda, by to właśnie ona go broniła.

Leila musi dowieść swoich umiejętności w procesie, którego nie może przegrać – stawka jest zbyt wysoka. Napięcie rośnie z każdą rozprawą. Leila walczy nie tylko o uniewinnienie Jacka, lecz także o utrzymanie własnych spraw w sekrecie. O wyroku zadecyduje ława przysięgłych, a prawda okaże się bardziej niebezpieczna, niż ktokolwiek przypuszczał.
Winny czy niewinny?
Ty decydujesz…

Zapierający dech w piersiach dramat sądowy z mistrzowsko skonstruowanymi zwrotami akcji, których nie sposób przewidzieć!

 

Recenzja:

Przyznam szczerze, że nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy - plot twist na końcu (i przy końcu) bardzo mnie zaskoczył (bo tak, mamy kilka potężniejszych zwrotów akcji). Ostatecznie wracam dzisiaj z dłuższą recenzją, chociaż od kilku dni na Instagramie i Facebooku znajdują się moje pierwsze myśli po zakończeniu czytania - musiałam sobie pewne myśli ułożyć jednak w głowie w jedną całość.

Wychodzę z założenia, że ostatecznie logikę całości byłabym w stanie ocenić dopiero wówczas, gdybym przeczytała książkę, którą teraz dla Was recenzuję po raz kolejny - bo wiedziałabym na co zwracać szczególną uwagę. Niemniej jednak nie zamierzam tego robić - z prostego powodu - obecnie, jak już wiem, jak się to zakończy, nie czułabym chyba tego efektu "wow" - bo to raczej jedna z tych pozycji, która ma za zadanie mocno zszokować, ale w sposób jednorazowy: i trudno do niej ponownie wrócić.

"Anatomia morderstwa" opowiada o Leili, młodej, lecz wziętej prawniczki, która nagle, właściwie z dnia na dzień została poproszona o obronę w sprawie morderstwa. W tym zawodzie panuje przede wszystkim jedna zasada: klientowi się nie odmawia, a tym bardziej, że klientem jest Jack Millan, który był już wcześniej broniony przez naszą główną bohaterkę: chociaż wówczas nie udało im się wygrać sprawy karnej i na jakiś czas mężczyzna trafił do więzienia.

Gorsze w tym wszystkim nie jest jednak to, że Jack uparcie milczy i twierdzi, że o wszystkim opowie dopiero na bezpośrednim procesie - więc Leila nie ma do końca na czym budować linii obrony - a raczej kwestia tego, że oskarżycielem Jacka jest mąż Leili, który był kiedyś także jej mentorem: a obecnie zajmuje on jedną z wyższych pozycji, jaka jest możliwa do osiągnięcia w systemie prawnym Anglii. Niemniej jednak przecież to on uczył naszą główną bohaterką wszystkich swoich sztuczek - więc pytanie, czy uczennica przerośnie mistrza?

Dla męża Leili plan jest prosty: wygrać, bo raczej w tak głośnych sprawach - jak morderstwo sędziego - wszystko powinno pójść szybko i sprawnie, bo w końcu każdy chciałby skazać winnego. Niemniej jednak Leila bardzo chce zasiać chociaż minimalne zwątpienie - bo wystarczy, że ława przysięgłych nie będzie do końca zgodna, a ona ma szansę na obalenie oskarżenia...

Nie będę bardziej spojlerować pod kątem fabularnym - powiem tylko, że emocjonalnie to rollercoaster, a świadek X, którego perspektywa się co jakiś czas pojawia, tym bardziej intryguje, bo człowiek nie jest w stanie przewidzieć, co ta osoba widziała i co ta osoba jest jeszcze w stanie zrobić. Dlatego moment odsłonięcia kart jest tak szokujący - bo akurat tego się nie spodziewałam.

W sumie jedyną intrygą, którą tu przewidziałam, to kwestia tego, kto jest stalkerem Leili - bo zaczyna się ta postać pojawiać w momencie, w którym rozpoczyna się ta głośna sprawa. To akurat przewidziałam dosyć trafnie, chociaż było to przypuszczenie - i w żaden sposób nie byłam w stanie przewidzieć głównego motywu tego wszystkiego, bo tu oczywiście też Jo Murray szokuje, mimo że rzuciła wcześniej strzępek informacji, który by to uzasadniał - ale trzeba czytać bardzo uważnie, żeby w ogóle to odkryć.

"Anatomia morderstwa" to jedna z lepszych książek, jakie ostatnio czytałam - i to definitywnie będzie jedno z tych zakończeń, o których nie będę w stanie przez dłuższy czas zapomnieć. Sam sposób napisania - wprowadzenie tego Świadka X - jest ciekawym zabiegiem, ale no, ta pozycja po prostu ma sporo mocnych punktów, więc bardzo miło było mi ją czytać i poznać całość tej historii.

Wolałabym, żeby ostatnie zdania były bardziej twierdzące niż pytające - bo mam wrażenie, że w pewien sposób ten jeden wątek nie był do końca domknięty, ale rozumiem, że był to celowy zabieg od Jo Murray, żeby skłonić czytelnika do myślenia i postawienia go w roli osoby z ławy przysięgłych, który takie wyroki podejmuje jednak na co dzień - i od tej decyzji zależy przecież czyjeś życie.

Podsumowując: bardzo polecam, bo wychodzę z założenia, że dawno nie czytałam kryminału, który aż tak bardzo by mi namieszał w głowie i sprawił, że nie jestem w stanie szybko odkryć tropów i się domyślić całej prawdy...