niedziela, 15 listopada 2026

Tana French - "Bez śladu"

Autor: Tana French

Tytuł: Bez śladu

Wydawnictwo: Albatros [współpraca reklamowa]

Data wydania: 2026

Ilość stron: 480

Narracja: pierwszoosobowa

Gatunek: kryminał

Ocena: 7/10


Opis:

W ŻYCIU LICZY SIĘ TYLKO KILKA CHWIL.

Dla Franka Mackeya momentem, który zaważył na jego życiu był ten, kiedy miał dziewiętnaście lat i jego dziewczyna Rosie nie pojawiła się w umówionym miejscu. I nie chodziło o zwykłe spotkanie zakochanej pary. Był 1985 rok, mieli przed sobą całe życie i ambicje wkraczające daleko poza biedną robotniczą dzielnicę, w której oboje mieszkali – dlatego tej nocy zmierzali porzucić życie w Dublinie i wspólnie uciec do Londynu. Rosie zniknęła na zawsze, zostawiwszy list, z którego wynikało, że postanowiła uciec sama. On też nigdy już nie wrócił do domu.

Dwadzieścia dwa lata później Frank pracuje jako detektyw wydziału tajnych operacji. Tymczasem w opuszczonym i przeznaczonym do rozbiórki dublińskim domu przy Faithful Place zostaje znaleziona walizka Rosie, a wkrótce potem zwłoki dziewczyny. Policja kategorycznie żąda, by Frank odsunął się od śledztwa prowadzonego przez Micka Kennedyʼego, jego kolegę i rywala ze szkoły policyjnej.

Frank nie może jednak tego zrobić, zwłaszcza gdy w niewyjaśnionych okolicznościach ginie jego brat. Wkrótce przekona się, że z Faithful Place nie sposób uciec.


Recenzja:

To już kolejne moje spotkanie z twórczością Tany French - i przyznam szczerze, że mam wrażenie, że pierwszy tom tej serii "Zbrodnie Dublina" był dla mnie trochę topornie napisany. Jednak każdy kolejny tom jest dla mnie bardziej przystępny: może to kwestia tego, że sama się coraz bardziej do tego przyzwyczajam?

Niemniej jednak kwestia też jest taka, że ta autorka pisze według mnie w taki sposób, że łączy to wszystko w takie bardziej nieoczywiste wątki i tworzy zakończenia, których mało kto się spodziewa, chociaż są one bardzo sensowne i logiczne. W przypadku "Bez śladu" wpadło mi do głowy, jak mogłoby się potoczyć zakończenie, już w momencie, gdy została znaleziona walizka i zaczęły się pewne przypominana tego, jak wyglądała przeszłość - był to jednak pomysł w stylu: "to by było ciekawe rozwiązanie, ale nie do końca są ku temu predyktory". Ostatecznie okazało się, że Tana French umiała to ciekawie uzasadnić i przedstawić - i sprawiła, że "Bez śladu" potrafi w pewnym momencie mocno złapać za serducho.

Przygoda Franka, który przez większość swojego życia uważał, że został wystawiony przez swoją ukochaną i dlatego nie uciekli razem, gdy miał dziewiętnaście lat, to przygody skrzywdzonego faceta, który rzucił się w kierunku kariery, ale nie do końca umiał związać się z jakąkolwiek inną kobietą, bo nigdy nie zakończył wątku z Rose.

Gdy jednak po tylu latach okazuje się, że została znaleziona jej walizka, nawet z aktem urodzenia, z którą Rose miała podobno uciec, wszystko tym bardziej wraca do Franka i sprawia, że musi się skonfrontować z brutalną przeszłością, trudnym dzieciństwem i musi on zrobić wszystko, by wyjaśnić, co ostatecznie stało się z Rose i kto mógłby ewentualnie chcieć ją skrzywdzić, jeśli faktycznie doszło do najgorszego... 

Wydaje mi się, że ta powieść naprawdę nie jest łatwa, ale to naprawdę dobry kryminał, gdzie autorka rzuca często jakieś tropy i poszlaki, a czytelnik stara się w swojej głowie połączyć to w jak najbardziej sensowny sposób, by móc domknąć śledztwo wraz z policjantem, który akurat je prowadzi.

Cykl Zbrodnie Dublina to seria, w której główny bohater właściwie zawsze się zmienia. I ja sobie myślę, że jak na razie "Bez śladu" podobało mi się chyba najbardziej w przedstawieniu wszystkiego, chociaż najciekawszy pomysł był w drugim tomie (identycznie wyglądająca zmarła do policjantki), a najbardziej zaskakujący koniec był w pierwszej części (chociaż tam w ogóle głównego bohatera nie polubiłam).

Podsumowując: wydaje mi się, że jak lubicie kryminały, to tym bardziej docenicie te od mistrzyni irlandzkiego kryminału, która naprawdę robi wszystko, by jej twórczość była na najwyższym możliwym poziomie. Bardzo doceniam na razie wszystko od niej co czytałam - i jest to dla mnie idealna odskocznia od romansu i fantastyki.

Jeśli tylko macie ochotę - czytajcie. Dodam, że jakoś wybitnie nie trzeba znać poprzednich tomów, można "Bez śladu" potraktować jako oddzielną część i też czytelnik będzie wszystko wiedział. Nie zauważyłam, żeby znajomość poprzednich tomów była jakoś bardzo potrzebna czy wymagana... Myślę sobie jednak, że i tak najlepiej zacząć od początku, bo jednak to po prostu znakomita seria!

2 komentarze:

  1. Ja lubię w kryminałach, gdy Autor je tak prowadzi, że czytelnik wskakuje na różne tropy i bawi się w śledczego, tutaj akurat z policjantem prowadzącym. Różnie mi wychodzi to obstawianie właściwych tropów, ale można pogłówkować.

    OdpowiedzUsuń
  2. Magdalena Pierewoj15 listopada 2026 19:59

    Dziękuję za fajną recenzję. Może uda się kiedyś sięgnąć

    OdpowiedzUsuń