Joanna Żamejć – „Perkunowe wyroki”

Tytuł: Perkunowe wyroki

Autor: Joanna Żamejć

Wydawnictwo: Pracownia Wydawnicza ElSet

Rok wydania: 2018

Liczba stron: 488

Ocena: 8/10

Opis:

„Perkunowe wyroki” to opowieść o powrotach i bolesnych rozstaniach, o wolności wyboru i konsekwencjach podejmowanych decyzji, o ciężarze odpowiedzialności, o konieczności zachowania wiary i tradycji przy jednoczesnej akceptacji tego, co nowe, o poszukiwaniu szczęścia i spełnienia nawet daleko poza rodzinnym, bezpiecznym gniazdem, bo kto wie, dokąd prowadzą kręte Perkunowe ścieżki.

Lata 70 XIV wieku. Puszczański ogród nad Alną rozrasta się i prężnie rozwija, przybywają kolejni przybysze w nadziei na lepszą przyszłość. To właśnie tu, w średniowiecznym Allenstein, Joanna Żamejć rozpoczyna swą opowieść - kontynuację losów Auszry, Namira, Maurersohnów, zasadźcy i Margrit, ale oddaje także głos nowemu pokoleniu, czyli dzieciom pierwszych osadników. Społeczność grodu powoli zaczyna się krystalizować, umacniają się lokalne więzi oparte na tradycji i Jedynej Wierze. Czy we wspólnocie Allenstein jest zatem miejsce dla obcej, innej - dla litewskiej ragany? Czy Auszra i jej współplemieńcy ocalą swą tradycję, żyjąc wśród chrześcijan? Czy można jeszcze przestrzegać odwiecznych praw natury, gdy coraz bardziej kuszą `brzęcząca moneta` i wielki świat pełen nowych wyzwań, tajemnic i zagrożeń?

Autorka w barwnych słowach kreśli historie pełnokrwistych postaci, którymi rządzą ludzkie, jakże uniwersalne namiętności: miłość, przyjaźń, oddanie, ale także nienawiść, zazdrość, chęć zemsty...Na tle losów bohaterów rozgrywa się bezwzględna walka biskupstwa warmińskiego z państwem zakonnym. Krzyżackie intrygi dawno przestały mieć wymiar dyplomatyczny, a stały się niebezpieczną grą, która bezceremonialnie wkracza w życie bohaterów i burzy ich spokój.

Tadeusz Prusiński - "Milczący komedianci. Rzecz o Bohdanie Głuszczaku i Pantomimie Olsztyńskiej"

Autor: Tadeusz Prusiński

Tytuł: Milczący komedianci. Rzecz o Bohdanie Głuszczaku i Pantomimie Olsztyńskiej

Wydawnictwo: ElSet

Rok wydania: 2015

Liczba stron: 304

Ocena: 7/10

Opis:

„Milczący komedianci. Rzecz o Bohdanie Głuszczaku i Pantomimie Olsztyńskiej” Tadeusza Prusińskiego to dotychczas jedyna publikacja poświęcona pierwszemu polskiemu teatrowi głuchych i jego wieloletniemu dyrektorowi. Bohdan Głuszczak (profesor sztuk teatralnych, reżyser, aktor, choreograf, scenarzysta, Honorowy Obywatel Olsztyna) w rozmowach z autorem przekazuje wspomnienia osobiste – dotyczące dziejów rodziny, czasów powojennego dzieciństwa i młodości, oraz retrospekcje zawodowe – studia, praca, współpraca i spotkania z największymi, m.in. Pendereckim, Niemenem, Sewrukiem, Ziarnikiem, Fronczewskim czy Zapasiewiczem.

Eva Floryan-Løveborg - "Od czasu do czasu. Wspomnienia"

Tytuł: Od czasu do czasu. Wspomnienia

Autor: Eva Floryan-Løveborg 

Wydawnictwo: ElSet

Rok wydania: 2010

Liczba stron: 432

Ocena: 8/10

Opis:

Eva Floryan-Løveborg jest obywatelką duńską polskiego pochodzenia, znaną w Danii malarką, osobą o bardzo ciekawym życiorysie. Urodziła się i wychowała w Warszawie, po wojnie wraz z rodzicami przeniosła do Olsztyna. Studia ukończyła na Wydziale Chemii UW, tam też rozpoczęła staż jako asystentka profesora Kemuli, potem był Instytut Badań Jądrowych, stypendium w Wielkiej Brytanii i Danii, gdzie pozostała na stałe. Książka ta jest jej debiutem literackim.

"Autobiografia Evy Floryan-Løveborg to jeszcze jedno exemplum losów polskich, gdzie historia w nieoczekiwany sposób przełamuje się przez dzieje rodzin i osób. Interesujący i bogaty w znaczenia jest już sam tytuł autobiografii: "Od czasu do czasu". Z jednej strony rysuje on kontekst narracyjny rodzinnych opowieści, które opowiadane okazjonalnie, w drobnych fragmentach, układają się z czasem w całą rodzinną sagę. Z drugiej strony analogicznie do wędrówki "od domu do domu" są one odwiedzaniem różnych czasów, w których żyły poszczególne generacje” – napisała o książce Joanna Papuzińska-Beksiakowa. „Autorka dysponuje świetnym zmysłem obserwacyjnym, a pamięć swoją wspiera rodzinnymi zapiskami. [...] Tekst zawiera świetne partie o Warszawie. [...] Wartością socjologiczną tekstu jest moim zdaniem to, że pokazuje on życie klasy średniej, właściwie najmniej znanej warstwy społecznej w Polsce."