Pokazywanie postów oznaczonych etykietą alkoholizm. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą alkoholizm. Pokaż wszystkie posty

sobota, 9 listopada 2024

Kathleen Glasgow - "The Glass Girl"

Autor: Kathleen Glasgow

Tytuł: The Glass Girl

Wydawnictwo: Jaguar [współpraca reklamowa]

Data wydania: 2024

Ilość stron: 440

Ocena: 8/10


Opis:

Nowa książka autorki bestsellera Girl in Pieces

Rozdzierająca opowieść o nastolatce zmagającej się z nałogiem i o podróży, którą musi odbyć, aby wyzdrowieć.

Każdy w życiu piętnastoletniej Belli czegoś od niej potrzebuje. Mama oczekuje pomocy w domu, tata ? żeby nie sprawiała kłopotów, a były chłopak ? żeby nie zawracała mu głowy. Jedyną osobą, która nigdy niczego nie chciała, była jej babcia. Ale teraz babcia nie żyje.

Tylko jedna rzecz łagodzi presję: alkohol. To on sprawia, że życie jest łatwiejsze, traci swoje ostre kontury. A przecież to dobrze, w końcu wszyscy piją. Poza tym Bella może przestać, kiedy tylko zechce.

Jednak gdy na przyjęciu z okazji Święta Dziękczynienia Bella traci przytomność i budzi się w szpitalu, dociera do niej smutna prawda ? coś jest BARDZO nie tak. Nadszedł czas, aby zmierzyć się z rzeczywistością. A dla Belli rzeczywistość to odwyk...

środa, 23 lutego 2022

William Lindsay Gresham - "Zaułek koszmarów"

Autor: William Lindsay Gresham
Tłumaczenie: Ryszard Oślizło
Tytuł: Zaułek koszmarów
Wydawnictwo: MOVA
Data wydania: 26 stycznia 2022
Liczba stron: 400
Ocena: 7/10

Opis:

Dzieło zaliczane do klasyki amerykańskiej literatury noir na ekrany kin przeniósł Guillermo del Toro. Książka niegdyś zakazana, cenzurowana, ukazuje się w nowym polskim przekładzie.

Stanton „Stan” Carlisle, jasnowłosy, charyzmatyczny dwudziestojednolatek, pożąda sławy i pieniędzy. Wie, że kto ma kasę, ten ma władzę. Jest w nim coś obiecującego. Coraz lepiej radzi sobie ze sztuką iluzji i manipulacji. Nie chce skończyć jak jego ojciec, agent nieruchomości.
Jarmarczne piekiełko, w którym jako kuglarz próbuje odnaleźć swoje miejsce, pełne jest świrów zaślepionych alkoholem, nudą i pożądaniem. Stanton tylko pozornie jest niewiniątkiem. Kłębią się w nim najczarniejsze pragnienia i lęki.
Uwodzi, albo daje się uwieść Zeenie specjalizującej się w czytaniu w myślach. Widzi w niej nie tylko kochankę, ale także kogoś, od kogo mógłby się wiele nauczyć. W jego głowie powstaje plan. Jednak jego amerykański sen o bogactwie łatwo może zamienić się w koszmar.

Recenzja:

Zaułek koszmarów to lektura na swój własny sposób koszmarna. Przejmująca i dziwaczna, wciągająca w niepokojące majaki, cuchnąca gorzałą, a jednocześnie przewrotnie liryczna i kryjąca w sobie nieco uroku. To książka, którą niełatwo się czyta, a i po jej przeczytaniu czytelnik nie do końca wie, co o niej myśleć. Twór Williama Lindsaya Gresham najłatwiej opisać jako „osobliwy”.

Pokaz się skończył i ludzie opuszczali namiot, ale jakby bledsi, przygaszeni i milczący – wszyscy prócz tamtego pijaka. Stan przyglądał im się z tajemniczym, zadowolonym, zadumanym wyrazem twarzy. Z uśmiechem więźnia, który znalazł pilnik ukryty w nadzieniu placka.

Ta powieść potwornie zabałaganiła mi umysł i nie do końca wiem, nawet od czego zacząć – bo zebranie myśli po tym tytule jest trudne. Przede wszystkim wyraźnie widać tutaj udział spirytystycznych wątków – karty tarota zajmują tu szczególne miejsce. Widać to zaraz po otwarciu książki, gdzie każdy rozdział wita nas nazwą danej karty oraz jej wizerunkiem. Muszę przyznać, że to bardzo klimatyczny dodatek, choć z lekka złowieszczy, niemniej idealnie pasujący do treści Zaułka koszmarów. Zresztą, cała powieść jest bardzo nastrojowa – czyta się ją z niegasnącym dreszczykiem emocji i niepokojem, zafascynowaniem i zauroczeniem. Całość zdaje się skupiać na szaleństwie, alkoholizmie, strachu oraz… igraniem z przeznaczeniem.

Zaskoczyła mnie w tej powieści wnikliwa warstwa psychologiczna, która doskonale przedstawia nam głównego bohatera, jego żądze i pragnienie bogactwa, a także znakomicie zarysowała postaci, które spotkał na swojej drodze. Narracja – choć bardzo cudaczna – prezentuje się tutaj nadzwyczaj prawdziwie i przekonująco, co budzi ogromny dyskomfort przy lekturze. Nick Tosches we wprowadzeniu zaznaczył, że książka ta nosi znamiona pijackiej twórczości i faktycznie tak jest – gorzała rzeczywiście jest tu wyraźnie zaakcentowana. Przejawia się ona w często w szokującym i brutalnym języku, wręcz rynsztokowy, który w pewnym momentach historii staje się wyjątkowo liryczny. Ta książka jest po prostu wielką przewrotnością i języka, i ludzkiej natury.

Podsumowując, Zaułek koszmarów to kawał mocnej literatury, która wstrząsa czytelnikiem, potrząsa, szokuje, przeraża i zachwyca. Myślę, że ta lektura na długo zostanie ze mną – i przez wzgląd na niepowtarzalny klimat, jak i fantastyczne spirytystyczne seanse, czy też często skrajne emocje mi przy niej towarzyszące. Jeśli lubicie treści niepokojące, brutalne, ale i swoiście kokietujące czytelnika – jest to książka dla was. Gorąco polecam!

poniedziałek, 27 września 2021

Louise Nealon - "Snowflake"

Autor: Louise Nealon
Tłumaczenie: Radosław Madejski
Tytuł: Snowflake
Wydawnictwo: MUZA
Premiera: 29 września 2021
Liczba stron: 352
Ocena: 9,5/10

Opis:

Historia o mnie i o tobie. O emocjach każdego z nas. „Snowflake” to mocny i zapadający w pamięć debiut. Opowieść o rodzinie, miłości, depresji, radości i dorastaniu we współczesnym świecie.

Osiemnastoletnia Debbie White mieszka na wsi pod Dublinem z matką Maeve, jej sporo młodszym partnerem i wujem Billym. Billy zajmuje stojącą w ogrodzie przyczepę kempingową, gdzie towarzyszą mu gwiazdy nad głową i butelka whisky. Matka zmaga się z chorobą psychiczną i codziennie zapisuje swoje sny, które uważa za prorocze. Jej dziwactwa przybierają coraz bardziej mroczne oblicze i silnie oddziałują na Debbie. Nad tym specyficznym domem wisi widmo nadchodzącej tragedii.
Debbie, wychowana w hermetycznym rodzinnym świecie, rozpoczyna studia na Trinity College w Dublinie. Dziewczyna próbuje odnaleźć się w nowej, zupełnie innej rzeczywistości, między dwoma biegunami: wyrafinowanym towarzystwem przyjaciół z uczelni a swoją rodziną.

wtorek, 9 marca 2021

Chris Bohjalian - "Stewardesa"

Autor: Chris Bohjalian
Tytuł: Stewardesa
Wydawnictwo: Sonia Draga
Data wydania: 13 stycznia 2021
Liczba stron: 392
Ocena: 8/10

Opis:

Kiedy Cassandra Bowden budzi się obok niedawno poznanego Alexa w pokoju hotelowym w obcym kraju, próbuje przypomnieć sobie wydarzenia poprzedniej nocy. Wysuwa się cicho z łóżka i patrzy na mężczyznę, z którym spędziła noc. Dostrzega wciąż mokrą kałużę krwi na świeżym, białym prześcieradle. On nie żyje. Cassie boi się zadzwonić na policję – samotna singielka w pokoju hotelowym daleko od domu – i zaczyna kłamać. Kłamie, kiedy dołącza do innych stewardów i pilotów w furgonetce. Kłamie w drodze do domu, obsługując kabinę pierwszej klasy. Okłamuje agentów FBI w Nowym Jorku, których spotyka przy bramce. Wkrótce będzie za późno, żeby powiedzieć prawdę o tym, co się naprawdę wydarzyło. Czy mogła go zabić? Jeśli nie – kto to zrobił?

Intrygująca historia o pamięci, uzależnieniu i morderstwie.

piątek, 2 stycznia 2015

Ewelina Rubinstein - "Nina. Prawdziwa historia"

Autor: Ewelina Rubinstein 
Tytuł: Nina. Prawdziwa historia
Wydawnictwo: Psychoskok
Data wydania: 2014
Ilość stron: 128
Ocena: 4/10

Opis:

Nina, prawdziwa historia to opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości, o zmierzeniu się z własnymi słabościami i lękami.

Młody wykładowca prawa tymczasowo wykładający na Uniwersytecie Johanna Gutenberga, zostaje odwiedzony przez tajemniczego gościa nazwiskiem Ernest Schneider. Mężczyzna, jak na nieznajomego, bardzo dużo wie o życiu Daniela. Pozostawia mu także dziwny wpis w książce, którą szczególnie się zainteresował: Aby to, co było we mnie, nie umarło razem ze mną. Dla Daniela, Nina. Daniel, nie rozumiejąc sytuacji, rozpoczyna poszukiwania nieznajomej Niny. Choć kobieta okazuje się prostytutką, nie oburza go to, płaci za seks i obsesyjnie zaczyna myśleć o pięknej Ninie. Kiedy wyjeżdża na zagraniczny staż do Paryża, wspomnienia znów odżywają. Dziwnym zbiegiem okoliczności znów natyka się na Ernesta Schneidera – dziwacznego starca, który wcześniej wtargnął do jego mieszkania. Daniel znów zaczyna myśleć o Ninie. Spotyka się z nią, przezywając dziwną, erotyczną przygodę również z towarzystwem mężczyzny… Pozostaje jednak jeszcze nierozwiązana zagadka zabytkowego wydania „Nędzników”, którego tłumaczem okazał się być nie kto inny, jak sam Schneider. Daniel wraz z grupą znajomych postanawia rozwikłać tę tajemnicę. Do jakiego wniosku dojdzie? Czy historia, która mu się przydarzyła , miała na celu coś mu uzmysłowić?



wtorek, 2 września 2014

Krzysztof Numpsa - "Na krawędzi"


Tytuł: Na krawędzi
Autor: Krzysztof Numpsa
Wydawnictwo: Novae Res
Rok wydania: 2014 recenzja przedpremierowa
Liczba stron: 226

Opis:
„Na krawędzi” daje możliwość spojrzenia na świat przez pryzmat psychopatycznego umysłu, który świadomy swojej ułomności stawia wszystko na jedną kartę.
Damian to ofiara losu, historii i złych decyzji, dla której irlandzki raj epoki boomu budowlanego staje się szybko piekłem na Ziemi, uwalniającym demony przeszłości. A tych dręczy Damiana niemało: alkoholizm, seksualne perwersje i młodzieńcza fascynacja satanizmem jedynie otwierają ich listę. Zirytowany jałowym życiem, wpada w kolejny ciąg, podczas którego zaczyna malować się przerażający obraz człowieka opętanego, stojącego nad krawędzią przepaści. Słabego, zboczonego i śmiesznego w swoich frustracjach. Wydaje się, że nie ma dla niego ratunku. A może ratunek jest bliżej niż się wydaje?

Recenzja:
Zacznę nietypowo, bo od przechwałek. Przeczytałam w swoim życiu całe mnóstwo książek, musiałabym liczyć je w setkach. Mało co jest w stanie mnie zaskoczyć i nie ma takiej książki, która mogłaby mnie zmusić, bym jej nie skończyła – no chyba, że byłaby nudna, ale nie o to mi chodzi. Mogę czytać nawet Mein Kampf i nie będę zgorszona. Dlaczego piszę o tym wszystkim? Bo autorowi Na krawędzi udała się rzecz, która do tej pory wydawała mi się niewykonalna. Czytałam jego książkę i zastanawiałam się CO JA DO DIABŁA CZYTAM? Nie żebym przerwała w połowie, co to, to nie. Ale były momenty, w których naprawdę nie wiedziałam, co sądzić o tej książce. Przeważnie wtedy, gdy do głosu dochodziły seksualne perwersje bohatera. Zastanawiające, że autor opisał je tak skrupulatnie. Zastanawiające jest również to, ile z tego, co zawiera ta książka, jest fikcją, a ile prawdziwymi myślami autora. Po przeczytaniu krótkiej informacji biograficznej na tyle książki, mam prawdziwe wątpliwości. Otóż Krzysztof Numpsa jest „zdecydowanym przeciwnikiem przeludniania planety oraz niezrównoważonym dysponowaniem zasobami naturalnymi w celu utrzymywania za wszelką cenę wzrostu gospodarczego, który stał się katastrofalnym w skutkach celem obecnej cywilizacji”. Na okładce jest też zdjęcie autora, uśmiechającego się całkiem sympatycznie do czytelników. Jasne, to że ktoś pisze o seryjnym mordercy, nie znaczy, że sam nim jest, ale czy można dać czytelnikom „możliwość spojrzenia na świat przez pryzmat psychopatycznego umysłu”, nie będąc samemu trochę… eee psychopatycznym? Bo wszystkie te perwersje myśli, które pojawiały się w głowie bohatera książki, musiały przecież pojawić się najpierw w głowie autora. Ale dość o tym.
Fabuła nie jest zbyt skomplikowana. W skrócie: poznajemy Daniela, polskiego imigranta, który uciekł z kraju do Irlandii, by tam ułożyć sobie lepsze życie. Przez pierwszych kilkanaście stron mamy możliwość poczytać, jak użala się nad sobą. Nienawiść dosłownie zżera go od środka, jest zgorzkniały, niemal pluje jadem, a ciężki dzień w pracy sprawia, że postanawia się napić. W następnej kolejności mamy tak zwaną trzydniówkę, podczas której bohater chla (towarzystwa dotrzymuje mu ukochana małżonka), uprawia seks, potem znowu chla, oddaje się perwersyjnym rozmyślaniom, żeby później po raz kolejny się napić. Po drodze mamy też garść retrospekcji. Potem długo dochodzi do siebie, postanawia skończyć z nałogiem, dla żony i dla siebie (bo dzieci nie ma). Oddaje się sportom, ale głównie silna wola sprawia, że wreszcie wychodzi z nałogu. I na tym mogłoby się skończyć, ale autor napisał jeszcze epilog, w którym podważył sens tego wszystkiego, co napisał wcześniej.
Opis książki z grubsza zgadza się z tym, co nam oferuje. Rzeczywiście bohater jest ofiarą losu, historii i złych decyzji. Rzeczywiście dzięki autorowi mamy możliwość spojrzenia na świat przez pryzmat jego psychopatycznego umysłu. Pytanie tylko: po co? Po co to robić? Po co czytać takie rzeczy? Mnie zainteresował opis na okładce, wybrałam więc sobie tę książkę do recenzji, ale gdybym wiedziała, o czym przeczytam, zrezygnowałabym z niej. Nie usiłuję nikogo zniechęcać, jeśli kogoś fascynują takie klimaty, proszę bardzo, niech czyta. Ale przeciętni czytelnicy raczej nie znajdą tu nic dla siebie.