Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zabójca. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zabójca. Pokaż wszystkie posty

piątek, 16 września 2022

Brianna Labuskes - "Czego nie widać"

Autor: Brianna Labuskes

Tytuł: Czego nie widać

Wydawnictwo: LUNA

Data wydania: 2022

Ilość stron: 432

Ocena: 8/10


Opis:

Gretchen? Coś ty zrobiła?

Doktor Gretchen White, specjalistka w dziedzinie psychologii i kryminologii, najlepsza konsultantka bostońskiej policji, rozwiązała mnóstwo spraw - oprócz własnej. Odkąd miała osiem lat, żyje w przekonaniu, że zabiła swoją ciotkę. Przecież znaleziono ją nad ciałem z zakrwawionym nożem w ręce. Większość ludzi, w tym detektyw Patrick Shaughnessy, uważa, że mała socjopatka uniknęła kary za popełnione morderstwo. Trzydzieści lat później detektyw Lauren Marconi chce udowodnić, że się mylą.

Kiedy badanie wątków przeszłości ujawnia powiązania rodziny White'ów ze sprawą sprzed dziesiątek lat, pojawia się pytanie: a jeśli Gretchen naprawdę jest winna? Tymczasem Shaughnessy nie spuszcza jej z oka, czekając, aż doktor White ponownie straci nad kontrolę nad swymi mrocznymi impulsami.

Odpowiedź na pytanie o wydarzenia tamtej nocy wydaje się oczywista. Jednak prawda przekracza granice wyobraźni - nawet samej Gretchen.

poniedziałek, 29 sierpnia 2022

Kotaro Isaka - "Bullet train. Zabójczy pociąg"

Autor: Kotaro Isaka
Tłumaczenie: Anna Horikoshi
Tytuł: Bullet train. Zabójczy pociąg
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Data wydania: 26 lipca 2022
Liczba stron: 450
Ocena: 9,5/10

Opis:

Mroczny thriller jednego z najpopularniejszych obecnie japońskich autorów, w którym sieć krzyżujących się spisków trzyma w napięciu do ostatniej stacji.

Akcja toczy się równie szybko, jak szybko jedzie japoński pociąg Shinkansen, do którego wsiadło dziewięciu zawodowych morderców i jeden amator. Profesjonaliści zyskują twarze zwykłych, z pozoru niewyróżniających się ludzi, a amator, który jest jeszcze uczniem gimnazjum, planuje intrygę z piekła rodem…

Profesjonalni zabójcy wsiadają do tego samego pociągu, nie wiedząc o sobie nawzajem, ale czy to przypadek? I kto dojedzie do celu żywy? Czy Nanao, nazywany również Biedronką, największy pechowiec w branży, pracujący z tajemniczą Marią? Czy straszny, lecz równocześnie komiczny duet Mandarynka i Cytryna, którzy są najlepsi na rynku? Oprócz nich do poszukiwań walizki pełnej pieniędzy dołącza Książę, bezwzględny, wyrafinowany młodociany despota i Kimura, który znalazł się w pociągu, żeby pomścić synka. Ale to dopiero czwórka, nie licząc Księcia, poza nimi na pokładzie pociągu ukrywa się jeszcze pięciu innych morderców, a na ostatniej stacji czeka okrutny szef mafii...

niedziela, 17 lipca 2022

Ada Tulińska - "Mad dogs"

Autor: Ada Tulińska 

Tytuł: Mad dogs

Wydawnictwo: Niegrzeczne Książki

Data wydania: 2022

Ilość stron: 312

Ocena: 3/10

Opis:

Co zrobić, kiedy serce rwie się do mężczyzny, który może stanowić śmiertelne zagrożenie?
Zuzanna, studentka turystyki, wraca do domu rodzinnego podczas przerwy wakacyjnej i trafia w sam środek afery kryminalnej. Tajemniczy zbrodniarz zwany Bestią ze Zwierzyńca bierze na cel kolejne ofiary, a miejscowa policja okazuje się bezradna.

Kiedy Zuza spotyka Sergiusza, który niedawno przybył do miasta, nie może przestać o nim myśleć.  Tajemniczy motocyklista wydaje się niebezpieczny, ale jego urok sprawia, że Zuza zapomina o zdrowym rozsądku. 

Wszystko zmienia się, gdy dochodzi do kolejnych morderstw. Do czego doprowadzi fascynacja całkowicie nieodpowiednim mężczyzną?

poniedziałek, 29 listopada 2021

Natalia Kostrzycka - "Trauma"

Autor: Natalia Kostrzycka

Tytuł: Trauma

Wydawnictwo: BookEdit

Data wydania: 2021

Ilość stron: 210

Ocena: 7/10

PATRONAT KSIĄŻKOWIRU

Opis:

Kontynuacja powieści „Paranoja”.
Anastazja Dolas nie może się pozbierać po stracie męża. Próbuje dowiedzieć się, kto stoi za jego śmiercią. Poznanie prawdy okazuje się trudniejsze, niż mogłoby się wydawać. Kolejne odkrywane tajemnice Piotra coraz bardzie ją niepokoją. Czy rzeczywiście znała swojego męża? Czy jego śmierć była przypadkowa? A może ktoś to zaplanował?
Żeby odciąć się od tego, Anastazja zamieszkuje w Jastrzębiej Górze, ale przeszłość znów daje o sobie znać i dopada ją w najmniej oczekiwany sposób. Kamil, brat Piotra, przyznaje się do zabójstwa, Anastazja nie wierzy, że to on stoi za śmiercią jej męża.
Do akcji wkracza adwokat Tymon. Mężczyzna stara się pomóc Anastazji, ale coraz bardziej oddalają się od poznania prawdy. Para szybko się do siebie zbliża, ale gdy okazuje się, że mężczyzna nie był z Anastazją szczery, a jego pojawienie się nie było przypadkowe, kobieta zaczyna podejrzewać, że Tymon chce ją wykorzystać.
Czy Anastazji grozi niebezpieczeństwo?
NIKT NIE MOŻE CIĘ TAK ZRANIĆ JAK OSOBY, KTÓRYM DECYDUJESZ SIĘ ZAUFAĆ.

poniedziałek, 1 listopada 2021

Terri Blackstock - "Kłamstwa splamione prawdą"

Autor: Terri Blackstock

Tytuł: Kłamstwa splamione prawdą

Wydawnictwo: Dreams

Data wydania: 2021

Ilość stron: 340

Ocena: 7/10

Opis:

Czy kłamstwo zwycięży, kiedy prawda nie ma sensu?
Cathy Cramer od dwóch lat zajmuje się komentowaniem na blogu śledczym znanych spraw kryminalnych. Chce, aby prawdziwi sprawcy zapłacili za swoje zbrodnie, ponieważ zabójca jej narzeczonego nie został skazany. Kiedy kobieta dostaje list z ostrzeżeniem, że sama niedługo doświadczy podobnego osądu, uznaje to za podły żart… do czasu, aż jej bratowa zostaje zamordowana, a wszystko wskazuje na winę męża ofiary. 
Cathy stara się rozwiązać zagadkę na własną rękę i z pomocą dwóch sióstr oczyścić brata z zarzutów. Niebezpieczeństwo rośnie, gdy okazuje się, że zabójstwo nie było celem samym w sobie.

środa, 20 października 2021

Tillie Cole - "Raphael"

Autor: Tillie Cole

Tytuł: Raphael

Wydawnictwo: Papierówka

Data wydania: 2021

Ilość stron: ok. 500

Ocena: 8/10

Opis:

Są Upadłymi, bractwem morderców pod przywództwem Gabriela. Nauczyli się wykorzystywać swoją mroczną naturę, aby zetrzeć z powierzchni ziemi tych, których dusze są czarne jak smoła.

Dla Raphaela seks i śmierć idą w parze. Tam, gdzie jest jedno, musi być i drugie. To zabójca pożądania. Wabi swoje ofiary twarzą anioła i ciałem stworzonym do grzechu. Nowa misja kieruje go do sadystycznego podziemia bostońskich klubów erotycznych i stawia twarzą w twarz z jego mroczną fantazją. Fantazją, która staje się rzeczywistością.

Maria jest wszystkim, o czym kiedykolwiek marzył, ofiarą, za którą tęsknił. Ale to nie ona jest jego celem. Raphael wie, że musi odpuścić.

Lecz pokusa jest zbyt silna...

niedziela, 13 czerwca 2021

Adrian Bednarek - "Fascynacja"

Autor: Adrian Bednarek

Tytuł: Fascynacja

Wydawnictwo: Novae Res

Data wydania: 2 czerwca 2021

Liczba stron: 470

Ocena: 7/10


Opis:

Są takie tajemnice, za które warto zapłacić każdą cenę. Choć bestsellerowe powieści przyniosły mu sławę, a serial nakręcony na podstawie jego książek okazał się wielkim hitem, Oskar wciąż mieszka w skromnej chatce na odludziu, gdzie skrywa swoją największą tajemnicę. Życie Blajera zaczyna się komplikować, gdy ktoś brutalnie zabija aktorkę grającą główną rolę w serialu opartym na jego powieściach. Kilka dni później Oskar poznaje tajemniczą blondynkę do złudzenia przypominającą zmarłą ukochaną. Dziewczyna przedstawia się jako Luiza, a Blajer widzi w niej idealne odbicie miłości swojego życia. Tymczasem giną kolejne dziewczyny, a sposób działania zabójcy przypomina bohatera jednej z jego powieści. Kiedy policja rozpoczyna śledztwo, a wokół Oskara zaczyna się robić gorąco, postanawia wytropić mordercę na własną rękę... 

czwartek, 21 września 2017

Jay Kristoff - "Nibynoc"

Autor: Jay Kristoff
Tytuł: Nibynoc
Wydawnictwo: MAG
Data wydania: 13.09.2017
Liczba stron: 608 
Ocena: 8/10

Opis: 

W świecie, gdzie trzy słońca prawie nigdy nie zachodzą, początkująca morderczyni wstępuje do szkoły dla zabójców, planując zemstę na osobistościach, które zniszczyły jej rodzinę.
Córka powieszonego zdrajcy, Mia Corvere, ledwie uchodzi z życiem po nieudanej rebelii swojego ojca. Samotna i pozbawiona przyjaciół ukrywa się w mieście wzniesionym z kości martwego boga. Ściga ją senat i dawni towarzysze jej ojca. Jednakże jej dar rozmawiania z cieniami doprowadza ją do drzwi emerytowanego zabójcy i otwiera przed nią przyszłość, jakiej nigdy sobie nie wyobrażała.
Szesnastoletnia Mia zgłębia teraz tajniki fachu u najbardziej niebezpiecznych zabójców w całej Republice – w Czerwonym Kościele. W salach Kościoła czeka jej ją wiele zdrad i prób, a porażka oznacza śmierć. Jeśli jednak przetrwa inicjację, zostanie przyjęta w poczet wybrańców Pani od Błogosławionego Morderstwa i znajdzie się o jeden krok bliżej jedynej rzeczy, jakiej naprawdę pragnie.

piątek, 6 maja 2016

Agnieszka Lingas-Łoniewska - "Piętno Midasa"


Tytuł: Piętno Midasa
Autor: Agnieszka Lingas-Łoniewska
Wydawnictwo: Novae Res
Data wydania: czerwiec 2016
Recenzja przedpremierowa
Ocena: 7/10


Recenzja:
Zaczęłam swoją przygodę z panią Łoniewską od lawendowej trylogii i nie byłam nią jakoś szczególnie zachwycona. Nie mówię, że była zła – lekka, niewymagająca, idealna na leniwe popołudnie. Ale wrażenia nie robiła. Piętno Midasa jest o wiele lepsze. Najlepsze z książek autorki, które do tej pory czytałam.
Jakub Rojalski jest fotografem. Żyje z poleceń, nie rzuca się w oczy, nie ma znajomych, nie ma rodziny. Przyjazne kontakty utrzymuje jedynie z sąsiadką z bloku, którą się opiekuje – pomaga w zakupach, zawozi do przychodni. Pewnego dnia do mieszkania na przeciwko wprowadza się małżeństwo. Ona – inteligentna pani magister. On – kark robiący brudne interesy i znęcający się nad żoną. Choć początkowo Jakub stara się to ignorować, nie potrafi znieść zachowania sąsiada i postanawia się wtrącić.
Karolina Linde jest szefową wydziału śledczego wrocławskiej policji. Od długiego czasu usiłuje złapać seryjnego mordercę – Midasa. Przestępca pozostaje jednak nieuchwytny, co budzi frustrację młodej i ambitnej pani detektyw. Na ślubie koleżanki spotyka Jakuba i nieoczekiwanie wdaje się z nim w romans.
Pani Łoniewska bardzo dobrze rozpoczęła tę książkę, umiejętnie stopniując napięcie i wzmagając ciekawość czytelnika. Niestety nie mogła za długo ukrywać, co łączy Midasa i Jakuba. Kiedy to wychodzi na jaw, robi się jakby nudniej, bo autorka skupia się bardziej na wątkach romansowych niż na działaniu seryjnego mordercy.
Midas ma swoje fragmenty, oznaczone kursywą, w których autorka opisuje jego zlecania. Szkoda, że robi to dość ogólnikowo, pisze, że wszystko dokładnie zaplanował i sprawdził każdą zmienną, jednak nie wdaje się w szczegóły. Za to przy opisywaniu wątków romansowych szczegółów nie skąpi, dlatego niestety ta książka została określona przez wydawnictwo tylko jako literatura kobieca. Piszę „tylko”, bo mogło wyjść z tego dużo więcej.
Tak naprawdę wątki romansowe są dwa. Autorka cofa się w przeszłość i opisuje pierwszą wielką miłość Jakuba Rojalskiego, niegdyś Króla. Te fragmenty przypominają mi trochę historie w stylu new adult – on ze złej rodziny, ona dobra i niewinna, zostają szczęśliwą parą, a potem nawet małżeństwem. Tylko, jak się domyślacie, brakuje szczęśliwego zakończenia. Jakub i Karolina są już dorośli, więc ich związek jest o wiele bardziej fizyczny, autorka zamiast opisywać młodzieńcze marzenia, więcej czasu poświęca scenom łóżkowym.
Książka ma dwa alternatywne zakończenia – jedno dla totalnych i niepoprawnych romantyczek, którego moim zdaniem spokojnie można by się pozbyć i zostawić to drugie – jak pisze autorka bardziej szekspirowskie, ale i o wiele bardziej realistyczne.
Piętno Midasa jest bez wątpienia ambitniejsze od lawendowej trylogii, ale żałuję, że autorka nie poszła bardziej w stronę kryminalną, zamiast skupiać się na romansie. Niemniej jednak książka jest całkiem dobra i na pewno spodoba się fankom Łoniewskiej – a także osobom, które jeszcze jej nie czytały. Zapraszam.

Jestem Midas. Do widzenia.
Karma to suka.


Z książką zapoznałam się dzięki wydawnictwu Novae Res


https://www.facebook.com/NovaeRes/?fref=ts

czwartek, 5 maja 2016

Małgorzata i Michał Kuźmińscy - "Pionek"

Autorzy: Małgorzata Fugiel-Kuźmińska, Michał Kuźmiński 
Tytuł: Pionek
Wydawnictwo: Dolnośląskie
Data wydania: 2016 
Ilość stron: 440
Ocena: 8/10

Opis:

W gliwickim parku zostaje brutalnie zamordowana młoda dziewczyna. Przypomina to lokalnej społeczności o seryjnym mordercy, który zabijał kobiety w Bytomiu, Gliwicach i Zabrzu. Skazany za te zbrodnie Wampir z Szombierek niedługo wyjdzie na wolność. Niezależny dziennikarz Sebastian Strzygoń wraca do sprawy sprzed lat. Pomaga mu antropolożka Anna Serafin. To ona podejmuje się przeprowadzić wywiad z wampirem. Mnożą się pytania, komuś bardzo zależy, by przeszłość pozostała pogrzebana. Teraźniejszość też nie daje o sobie zapomnieć … Kto rozstawia pionki w tej niebezpiecznej grze?

poniedziałek, 23 listopada 2015

James Patterson - "Scenariusz mordercy"


Autor: James Patterson
Tytuł: Scenariusz mordercy
Wydawnictwo: HarperCollins Polska
Data wydania: 4 listopad 2015
Liczba stron: 370
Ocena: 7/10

Opis:

RED to wyjątkowy oddział policji stworzony przez burmistrza Nowego Jorku. Wybrani detektywi prowadzą śledztwa, w które są zamieszani ludzie z pierwszych stron gazet – politycy, aktorzy i sportowcy. Elita chroni elitę.

W Nowym Jorku trwa festiwal filmowy, na który zjechały wszystkie gwiazdy Hollywood. Impreza rozpoczyna się tragedią – zabójstwem znanego producenta. Sprawę prowadzą detektywi Zach Jordan i Kylie MacDonald. Czeka ich żmudne i trudne śledztwo, bo morderca wymyślił precyzyjny scenariusz, wybrał głównych aktorów. Jest reżyserem krwawego widowiska i to od niego zależy, kto zginie, a kto przeżyje.

czwartek, 15 października 2015

Adrian Bednarek - "Proces diabła"

Autor: Adrian Bednarek
Tytuł: Proces diabła
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Data wydania: 2015
Ilość stron: 372
Ocena: 9/10

Opis:

Tylko ja wiem, że Rzeźnik Niewiniątek nigdy nie został złapany, żyje i ma się całkiem dobrze. Widzę jego twarz za każdym razem, gdy spojrzę w lustro. Od kilku lat moja niezwykła potrzeba przegrywa ze strachem przed popełnieniem błędu. Żeby uciszyć mroczne myśli, skupiam się na budowaniu adwokackiej kariery. W Krakowie i okolicach dochodzi do serii rytualnych mordów na prostytutkach. Policja po długich poszukiwaniach w końcu aresztuje podejrzanego. Jestem coraz lepszym prawnikiem, dlatego wkrótce będę miał okazję poznać osobiście Rozpruwacza z Krakowa jako jego obrońca. Wraz z nim w moje życie wpisze się Ona, wywołując mroczną arię pobudzającą najskrytsze pragnienia.

środa, 8 października 2014

Hanna Greń - "Cień sprzedawcy snów"

Tytuł: Cień sprzedawcy snów
Autor: Hanna Greń
Wydawnictwo: Novae Res
Rok wydania: 2014
recenzja przedpremierowa
Liczba stron: 315
Ocena: 6/10

Opis:

Sprzedawca Snów jest seryjnym zabójcą. Atakuje raz w roku, a jego ofiarami są młode kobiety do tego stopnia różniące się wyglądem i osobowością, że ich wybór wydaje się zupełnie przypadkowy. Sporym utrudnieniem dla prowadzących śledztwo jest również fakt, że sprawca nie ogranicza się do jednego miasta, lecz dokonuje zabójstw w różnych regionach kraju.
Nadkomisarz Konrad Procner i komisarz Marcin Cieślar podejmują wszelkie możliwe i nie zawsze zgodne z obowiązującą procedurą działania, chcąc doprowadzić do jego ujęcia.
Sprzedawca Snów nie zdaje sobie sprawy, że największym jego błędem było stworzenie zagrożenia dla kobiet związanych uczuciowo z policjantami prowadzącymi śledztwo. Teraz już nic nie jest w stanie ich powstrzymać.

Recenzja:

Zazwyczaj nie sięgam po kryminały i thrillery, bo nie przepadam za tym rodzajem literatury, ale ostatnio czytałam dwa dobre thrillery wydane przez wydawnictwo Novae Res (i mam tu na myśli Pamiętnik Diabła Adriana Bednarka oraz Demontaż Szymona Chudyka), opis Sprzedawcy Snów wydał mi się całkiem interesujący, postanowiłam więc zapomnieć o swoich uprzedzeniach i dać szansę tej książce. Czy słusznie? Nie powiem, żeby mnie rozczarowała, ale miała w sobie więcej z powieści obyczajowej niż kryminału z prawdziwego zdarzenia, mimo że głównymi bohaterami byli panowie policjanci – może dlatego mi się spodobała.

Sprzedawca Snów jest książką, którą czyta się, dopóki nie dotrze się do ostatniej strony. Niby akcja nie pędzi na złamanie karku, niby nie dzieje się zbyt wiele, ale kiedy dociera się do końca rozdziału, w głowie pojawia się myśl „Jeszcze jeden i wtedy już naprawdę idę spać”.


Bohaterami książki są nadkomisarz Konrad Procner i komisarz Marcin Cieślar oraz dwie przyjaciółki Zena i Petra. Panowie pracują razem (nieoficjalnie) nad rozwiązaniem sprawy Sprzedawcy Snów. Tak się składa, że Zena, z którą umówił się komisarz Cieślar, jest uderzająco podobna do jednej z jego ofiar. Zanim komisarz to skojarzył, najpierw przespał się z Zeną (i zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia), potem ich losy połączyły się już na… cóż, może nie zawsze, ale dłuższy czas. Zena i Marcin byli pierwszą parą, potem autorka sparowała Konrada i Petrę. Mogłabym jeszcze przymknąć na to oko, ale kiedy brat Konrada zakochał się z wzajemnością w siostrzenicy Petry, zaczęło mnie to męczyć. Jednak to nie koniec, nawet znajomy policjant został połączony z ofiarą nożownika, którą ocalił Konrad. Było tego zdecydowanie zbyt wiele, ale dwie główne pary na szczęście okazały się sympatyczne, więc mogłam to jakoś przełknąć.

Do Sprzedawcy Snów panowie dobierali się powolutku, głównie z pomocą swoich kobiet – przede wszystkim Petry. Rozczarowało mnie zakończenie i to, jak skończył Sprzedawca Snów. Liczyłam na jakąś konfrontację, tymczasem autorka załatwiła wszystko po cichutku. Szkoda.

Ogólnie wrażenia po lekturze mam całkiem pozytywne. Męczyły mnie te wszystkie miłości od pierwszego wejrzenia, ale czytało mi się tę książkę całkiem przyjemnie. Komu polecam? Zadeklarowani fani kryminałów mogą być rozczarowani, ale wszystkim, którzy lubią sympatycznych bohaterów i wątki kryminalne w książkach, powinno się podobać.


Za książkę dziękuję wydawnictwu Novae Res

poniedziałek, 7 lipca 2014

Marek Żelkowski - "Kot z Cheschire"


Autor: Marek Żelkowski
Tytuł: Kot z Cheschire 
Wydawnictwo: Videograf
Data wydania: 2014
Liczba stron: 224
Ocena: 9/10

Opis:

Jak daleko można się posunąć w sztuce manipulacji?
W kilku miejscach na świecie dochodzi do spektakularnych zamachów: w Bostonie od kuli snajpera ginie prezes dużego koncernu farmaceutycznego, w Dijon zostaje zastrzelony podpułkownik Legii Cudzoziemskiej, a w Londynie major chińskiego wywiadu zostaje otruty radioaktywnym polonem. Czy wszystkie te wydarzenia mają jakikolwiek związek ze spokojnym życiem, jakie prowadzi w Warszawie młoda pisarka Anna? Każdy jej krok śledzony jest przez byłego policjanta, wynajętego przez tajemniczego mężczyznę, który ukrywa się pod pseudonimem "Iron". Prywatny detektyw początkowo dochodzi do wniosku, że życie Anny oraz jej męża biznesmena nie należy do szczególnie fascynujących. Wkrótce okazuje się jednak, że były tajnik bardzo się pomylił. Zwiodły go śmiertelnie niebezpieczne pozory.

Recenzja:

   Nie wiem w zasadzie od czego zacząć moją recenzję. Jedyne co towarzyszyło mi po przeczytaniu tej książki to było takie: O jaaaaaaa. Dopiero po jakimś czasie zaczęły dochodzić od mnie inne odczucia i wrażenia.
Jak tylko przeczytałam opis tej książki to od razu wiedziałam, że muszę ją przeczytać i to koniecznie. Tak samo zachęcała mnie okładka. Niby takie nic, niby taka najzwyczajniejsza w świecie, a jednak budziła moją ciekawość. I do tego ten tytuł. Nie wszyscy mogą od razu skojarzyć o co chodzi. Powiem wam tylko, że Kot z Cheschire to ten kot z Alicji w Krainie Czarów, ten znikający. Po skończeniu lektury, nie bardzo wiedziałam co ten tytuł ma wspólnego z całością, nie licząc fragmentu umieszczonego już na ostatnich stronach w pewnym kluczowym momencie. Ale tak jak się zastanowiłam dłużej to może faktycznie jakieś metaforyczne porównanie mogli byśmy znaleźć.
Ciężko mi się będzie pisać o tej książce nie zdradzając Wam szczegółów, ale postaram się zrobić to jak najlepiej, bo sama świetnie się bawiłam odkrywając wszystko i snując domysły sama. Nie chcę Was tego pozbawić, więc będę pisała jak najbardziej ogólnikowo.
Czy Wy też macie tak, że jak kończycie jedną książkę i zaczynacie kolejną, to pierwsze strony idą dość ciężko? Ciężko jest się przestawić z jednego świata do drugiego. A do tego wszystkiego nowe postaci, nowe miejsca. Tym razem też tak było, a autor wcale nie ułatwił nam zadania, co mimo wszystko nawet mi się podobało. Chciałabym was uprzedzić z góry, że początek tej książki wymaga skupienia czytelnika. Sama się na tym złapałam bo wystarczyła chwila nieuwagi i miałam totalny mętlik w głowie. Nie chcę wam zdradzać o co dokładnie chodzi, bo tak właściwie na tym opiera się cała książka. Kiedy już zorientowałam się mniej więcej w fabule, mogłam w końcu  sobie pozwolić na prywatne domysły.
Kiedy już kawałek książki był za mną o pomyślałam, że to kolejny autor który w beznadziejnie magiczny sposób rozwiąże całą sprawę i jakie zdziwienie mnie spotkało, kiedy okazało się, że Pan Marek rozegrał sprawę po mistrzowsku. Takiego rozwiązania nie spodziewałam się nigdy.
Bardzo podobało mi się to, że narracja była prowadzona z kilku perspektyw, co daje nam zdecydowanie większy pogląd na całą sytuację. Do tego możemy poznać bliżej każdego z bohaterów i ich uczucia i myśli.
Nie obyło się także bez zaskoczeń. To w jaki sposób rozwiązała się sprawa, chyba najbardziej nurtująca mnie w całości, a mianowicie sprawa pewnych smsów, wprawiło mnie w osłupienie.
Jedyne czego brakowało mi w tej książce, to to, że zakończenie się jakoś tak za szybko potoczyło. Dużo lepszym zwieńczeniem byłoby gdyby autor dodał trochę więcej szczegółów.
Książka okropnie mnie wciągnęła, czytałam i oderwać się nie mogłam.
Świetnie wykreowane postaci, które mogliśmy doskonale poznać przez wcześniej wspomnianą narrację, brak zbędnych opisów, przez które strony by się dłużyły. A co najlepsze brak wątku miłosnego na pierwszym planie. Wiadomo pojawiły się relacje małżeńskie i były one ważne, ale nie najważniejsze.
Bardzo dobra powieść sensacyjna, a do tego naszego polskiego autora.
Mam nadzieję, że moja recenzja sama w sobie jest zachęcająca, a gdyby nie to streszczając całość : warto, warto jest zapoznać się z tą książką.
Naprawdę gratuluję autorowi świetnego pomysłu na fabułę, postaci i wydarzenia.

Z gorącymi pozdrowieniami,
Klaudia.

Za książkę serdecznie dziękuję Wydawnictwu Videograf



piątek, 16 maja 2014

Adrian Bednarek - "Pamiętnik diabła"


Autor: Adrian Bednarek
Tytuł: Pamiętnik diabła
Wydawnictwo: Novae Res
Data wydania: 2014
Ilość stron: 440
Ocena: 7/10 

Opis:

Witaj w moim idealnym, pozbawionym wad świecie. Mam dwadzieścia dwa lata i wszystko, czego mógłbyś zapragnąć. Idealną dziewczynę jak z okładki, popularnych znajomych, samochód swoich marzeń, penthouse na ostatnim piętrze i perspektywę jeszcze lepszej przyszłości przed sobą. Jestem z tych, którym życia zazdroszczą inni. Tak opisze mnie każdy, kto choć raz mnie widział. A jaki jestem naprawdę? Ci, którzy mieli okazję się przekonać, nigdy nie będą mogli opowiedzieć swojej historii. Żądze siedzące we mnie są tak wielkie, że nie potrafię oprzeć się pokusie ich zaspokojenia. A zawsze dostaję to, czego chcę. Jeżeli wierzysz w niebo i piekło, to ja jestem ludzkim odbiciem diabła. Przedstawiam Ci mój pamiętnik. Gdy go przeczytasz, nic już nigdy nie będzie takim, jakim dotąd Ci się wydawało. Odważysz się?

Recenzja:

Książka, która zaskakuje mimo że schemat jest dość znany. Przypomnijmy sobie na przykład promowane powieści o seryjnych zabójcach. Mogę tutaj przywołać "American Psycho", powieść, która jednych uwiodła, drugich zniesmaczyła. Niemniej jednak myślę, że każdy z nas ma w sobie coś z tyrana (Philip Zimbardo udowodnił to nawet naukowo!).

Historia Jakuba Sobańskiego, którego imię od razu skojarzyło mi się ze słynnym Jackiem Ripperem, czyli polskim Kubą Rozpruwaczem, zaczyna się niepozornie. Przez pierwsze 150 stron męczyłam się z tą książką. Pokazywanie życia studenckiego nie jest fascynujące, jeśli mottem życiowym przywołanych studentów jest słynny slogan sex, drugs and rock'n'roll. Powiedzmy jednak, że wybaczam autorowi ten niefortunny wstęp, ponieważ potem poleciało już z górki. 

W prologu dowiadujemy się, że nasz bohater jest opętany rządzą mordu i zabija biedną dziewczynę, którą wcześniej wyselekcjonował z tłumu. Kiedy jednak już miałam nadzieję, ju zacierałam ręce, że dostanę coś strasznego, krwawego i obrzydliwego temat się urwał. No nie powiem, nieźle się wkurzyłam. Potem prawie przez rok nasz demon milczał. Wreszcie pan Bednarek postanowił zlitować się nad (rządnymi fikcyjnej krwi) czytelnikami i tak oto powstał Rzeźnik Niewiniątka.

Główny bohater jest postacią, która wymaga dłuższej refleksji. Oczywiście, jak każdy psychol miał trudne dzieciństwo. Jednak nie jest to typ człowieka działającego impulsywnie (zazwyczaj). Kuba zawsze wszystko analizuje, nie zostawia dowodów, które mogłyby pomóc w jego schwytaniu. On popełnia zbrodnie doskonałe. Jednak pod powłoką tego doskonale zorganizowanego mordercy, kryją się jego rządze, które coraz trudniej mu opanować. Uzależnienie od zabijania jest tak duże, że czasem strasznie trudno się opanować. Kuba oczami wyobraźni widzi, jak rozcina skórę, dusi, wyłupuje oczy dziewczynom. Postać wydaje się być prawdziwym potworem, myślącym tylko o własnej przyjemności i trudno jest mówić o współczuciu do niego. Niemniej jednak, nie wiem, może jestem jakaś dziwna albo mam skłonności sadystyczne, ale dla mnie Kuba był jak bardzo racjonalny narkoman (w sumie, brał narkotyki, ale nie o to teraz chodzi). Zrobiłby wszystko dla kolejnej działki, ale umiał też myśleć o konsekwencjach. Mimo to, traktowałam go jak człowieka chorego, który powinien się leczyć, a nie takiego, którego trzeba zabić, aby go unieszkodliwić.

Bardzo mocnym atutem tej książki są opisy. Makabryczne, naprawdę włos się jeży na głowie, a ciarki przechodzą po plecach. Autor na pewno chciał uzyskać taki efekt.

Jeśli chodzi o pozostałych bohaterów, to w sumie nikt w "Pamiętniku diabła" nie był tak do końca normalny. Sandra, która była wariatką i na dodatek uwielbiała kokainę. Julia, która na siłę próbowała udawać zbuntowaną, a tak naprawdę była zwykłą paniusią z dobrego domu, która nie umie żyć bez mężczyzn. Tomek... tutaj nie mam słów.

Autor chyba musi być fanem Phila Collinsa, a szczególnie piosenki "Another Day In Paradise", z małą poprawką (Day na Night). Ta sentencja okazała się być doskonałym zwieńczeniem każdego rozdziału. :D

Ostatecznie polecam osobom, które nie boją się krwi i wnętrzności, którzy mają mocną psychikę i chcą zgłębić tajemnice seryjnego mordercy. Wszyscy pozostali również mogą podjąć się czytania książki pana Bednarka, ale za skutki nie odpowiadam. Czekam na kontynuację książki!


Wasza Ariada :)

PS. DWA NAJBLIŻSZE DNI SĄ BARDZO ZWIĄZANE Z TĄ KSIĄŻKĄ - ZACHĘCAMY DO TEGO, ABY BACZNIE OBSERWOWAĆ, CO BĘDZIE SIĘ DZIAŁO (NO I OCZYWIŚCIE MAMY NADZIEJĘ, ŻE ZARÓWNO BĘDZIECIE BRALI UDZIAŁ, JAK I KOMENTOWALI!) :)

Za książkę dziękuję wydawnictwu Novae Res!

środa, 16 kwietnia 2014

Monika Sokół - "Serce kamienia"

Tytuł: Serce kamienia
Autor: Monika Sokół
Wydawnictwo: Novae Res
Rok wydania: 2014
Liczba stron: 368
Ocena: 8/10

Opis:

Powiem ci więc, kim jestem. Jestem tą, która sprzeciwiła się samej Śmierci. Jestem tą, która zabiła swoją miłość. Jestem tą, która weszła do Cienistej Doliny i wróciła żywa. Jestem tą, której sami bogowie nie wchodzą w drogę. Jestem mistrzynią tortur i zadawania śmierci. Oto kim jestem…
Natchniony galijski pieśniarz, ciężko ranny po niefortunnej przygodzie miłosnej, spotyka na swej drodze tajemniczą handlarkę. Czy zdradzająca niezwykłe umiejętności zielonooka Magran jest rzeczywiście tym, za kogo się podaje? Segomaras z czasem nabiera przekonania, że towarzysząc jej, zyska temat do pieśni, która uczyni go nieśmiertelnym.
To dopiero początek niezwykłej podróży, pełnej magii oraz zmagań na śmierć i życie. To historia o poszukiwaniu własnej tożsamości w świecie rządzonym przez potężnych i mściwych celtyckich bogów i pragnieniu wyzwolenia się z więzów zależności, których nie jest w stanie zerwać nawet śmierć.

Recenzja:

Czytałam ostatnio kilka książek polskich autorów, którzy zapragnęli zadebiutować „fantastycznie”. Nie udało im się, przez co i do Serca Kamienia podeszłam sceptyczne. Nie spodziewałam się wiele po tej lekturze, jakie więc było moje zaskoczenie, kiedy po kilkunastu pierwszych stronach stwierdziłam: „O proszę, pani Sokół umie pisać, więcej nawet – robi to dobrze”, by w trakcie czytania drugiej część (bo Serce Kamienia jest podzielone na dwie części) dojść do wniosku, że ta książka jest naprawdę niezła i spokojnie mogę postawić ją na półce obok uznanych polskich pisarzy fantastycznych.
Jaka jest różnica między Sercem kamienia a dajmy na to Arionem. Ścieżką wybrańca? Ano w wypadku tej drugiej książki podczas czytania na każdym kroku było widać, że to debiut i że autorowi potrzeba jeszcze wiele pracy nad swoim warsztatem. Czytelnik Serca Kamienia może skupić się na historii, bo jego autorka na tyle dobrze włada językiem, że można prześlizgnąć się przez tę warstwę i dać się porwać narracji. A dzieje się w tej książce wiele.
Głowna bohaterka jest tą, która sprzeciwiła się samej Śmierci; tą, która zabiła swoją miłość; tą, która weszła do Cienistej Doliny i wróciła żywa; tą, której sami bogowie nie wchodzą w drogę. Jest mistrzynią tortur i zadawania śmierci. Brzmi groźnie, co? I tak jest w rzeczywistości. Magran, alias Róża, alias Serce Kamienia to kobieta, z którą nie warto zadzierać i wiedzą o tym nawet bogowie. Pani Sokół stworzyła świetną bohaterkę. Magran potrafi bez mrugnięcia okiem wyrżnąć całą wioskę, ale potrafi też zlitować się nad pobitym do krwi, nieznajomym mężczyzną. Mimo swojego zawodu – a jest Zabójczynią, wzbudza sympatię u czytelnika.
Nie wiem, co jeszcze mogę napisać, bo nie chcę streszczać fabuły. Perypetie Magran są zajmujące, szczególnie te z drugiej części książki. Z pierwszą trochę się męczyłam, ale potem poszło mi już błyskawicznie, siedziałam do pierwszej w nocy i czytałam, dopóki nie zobaczyłam ostatnich słów.
Nie mam wiele do zarzucenia tej książce, nie podobał mi się jedynie motyw miłości, ale zajmował tak niewiele miejsca, że mogłam to przełknąć. Serce Kamienia to powieść drogi. Cały czas coś się dzieje, bohaterowie są w nieustannym ruchu. Jak przystało na porządną powieść fantasy, czasem można się uśmiechnąć, kiedy czyta się o sytuacjach, w które się wplątali, innym razem zabawne są ich odzywki (choć dialogi to coś, co autorka mogłaby jeszcze doszlifować). Dopracowany świat i mitologia celtycka, z której czerpała pomysły autorka sprawiają, że mogę nazwać Serce Kamienia kawałem dobrej fantastyki i  polecić ją każdemu! 
W internecie można znaleźć informację, że autorka ma „w głowie całe mnóstwo jeszcze niewydanej literatury. Jeszcze”. Nie mogę się doczekać, kiedy to całe mnóstwo ujrzy światło dzienne! 


Za książkę dziękuję wydawnictwu Novae Res

środa, 5 marca 2014

Jo Nesbø - "Policja"

Autor: Jo Nesbø
Tytuł: Policja
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
Data wydania: 2013
Ilość stron: 472
Ocena: 9+/10

Opis:

Jo Nesbø po raz kolejny dostarcza diabelnie przebiegłej historii o bezmiarze ludzkiego zła. Gra w kotka i myszkę dotyczy nie tylko ofiar i policji, ale także samego czytelnika.

Recenzja:

"Seryjny zabójca policjantów z Oslo atakuje."

Kolejni policjanci stają się ofiarami mordercy. Funkcjonariusze giną dokładnie w rocznicę innej zbrodni, której sami nie wyjaśnili, a cały komisariat staje na głowie, aby tylko znaleźć jakiś punkt zaczepienia. Czasu jest coraz mniej, ofiar więcej, a teorii ciągle brak. Kolejni brani pod uwagę podejrzani zdają się wcale nie pasować do sylwetki zabójcy. Okazuje się, że rozwiązanie jest bliżej niżby się mogło wydawać. Zdrada we własnych szeregach. Najciemniej pod latarnią.

Po pierwsze muszę zaznaczyć, że ta powieść jest trzynastą częścią serii Jo Nesbø. Oczywiście nie czytałam wcześniejszych, a moje roztargnienie doprowadziło do tego, że nie zauważyłam tego "malutkiego" faktu. Na szczęście, tak jak kot zawsze spadam na cztery łapy, a to w praktyce oznacza, że nie musiałam znać treści poprzednich tomów, aby połapać się w "Policji". Książka okazała się cudem, dokładnie tak pomyślałam, skończywszy czytać. "To cud, że autorowi udało się mnie oszukać!". Ale wszystko po kolei.

Moja przygoda z tą książką nie od początku była kolorowa. Pierwsze strony, mówiąc kolokwialnie, po prostu męczyłam. Miałam wrażenie, że spotkanie moje i Jo Nesbø skończy się rozczarowaniem. Na szczęście już po 50 stronach nie mogłam się oderwać.

Bohaterami powieści są osoby skrajnie różne. Narracja trzecio osobowa daje nam możliwość wniknięcia do umysłu prawie każdej postaci, co powinno czytelnikowi znacznie ułatwić własne śledztwo. Dzieje się dokładnie odwrotnie. Jo Nesbø to prawdziwy geniusz, potrafi spowodować całkowity zamęt w głowie czytelnika. Podstawia mu prawie że pod nos kolejne rozwiązania, które wydają się jak najbardziej prawdopodobne. W pewnym momencie o morderstwo zaczniemy podejrzewać nawet śledczych, próbujących rozwiązać sprawę. Nie do pomyślenia, a jednak. Autor sprytnie zakamuflował wszystkie ślady.

Główna postać, którą jest detektyw Harry Hole budzi skrajne emocje. Można uważać go za szalonego, ponieważ metody, którymi się posługuje są niekonwencjonalne, ale i podziwiać, bo zazwyczaj okazują się skuteczne. Nie czarny, nie biały, Harry Hole jest szary.

"Policja" nie jest książką dla dzieci, ani dla osób, które są zbyt delikatne, aby wyobrazić sobie niektóre sytuacje. Poćwiartowane zwłoki, spalone, zmasakrowane ciała nabite na przeróżne przedmioty, to tutaj chleb powszedni. Opisy, niezwykle plastyczne, mogłyby przerazić niejednego.

Językowi nie mam nic do zarzucenia. Ponadto podziwiam umiejętność autora do "zabaw słowem". Wyobraźmy sobie sytuację, która jest opisana w taki sposób, że wydaje się być zupełnie inna niż w rzeczywistości. Na przykład kobieta nabita na gwóźdź nie jest niczym innym jak... kalendarzem! Tak, to nie ściema. Takie nagłe skoki i spadki można było obserwować naprawdę często. Czytelnik myśli, że za chwilę na pewno zdarzy się coś przerażającego, a mimo to nic się nie dzieje. Natomiast, w momencie, kiedy niczego się nie spodziewamy, będziemy mieli niedługo do czynienia ze sceną kluczową.

Po raz pierwszy w swojej ocenie postawiłam plus. Ten mały znaczek ma dla mnie duże znaczenie. Po lekturze "Policji" jestem całkowicie skołowana. Nie wiem, jak mogłam być taka ślepa, jak mogłam dać wodzić się za nos autorowi! Nie będę się chwalić, lecz zazwyczaj jestem co najmniej na tropie mordercy, a tutaj kompletna pustka. Podejrzewałam wszystkich po kolei, a prawdziwego zabójcy nie udało mi się wykryć. Książka mnie zaskoczyła, poczułam, że mam do czynienia z prawdziwym mistrzem w swoich fachu.

Wasza Ariada :)
Za książkę dziękuję Grupie Wydawniczej Publicat



środa, 29 stycznia 2014

Amelie Nothomb - "Dziennik Jaskółki"


Tytuł: Dziennik Jaskółki
Autor: Amelie Nothomb
Wydawnictwo: Muza SA
Rok wydania: 2007
Liczba stron: 80
Ocena: 7/10

Opis:

Bezimienny bohater książki przeżył wielki zawód miłosny. Żeby o nim zapomnieć, postanawia zabić w sobie wszelkie uczucia. Staje się zimnym zabójcą na życzenie, odczuwającym niekłamaną przyjemność po każdym wykonanym zadaniu. I tak będzie aż do chwili kolejnego zabójstwa, którego ofiarą padnie młoda dziewczyna, Jaskółka…

Recenzja:

Amelie Nothomb jest pisarką, którą bardzo cenię i to nie tylko przez wzgląd na świetne powieści, ale samo jej podejście do pisania. Ów autorka w swoich książkach nie ukrywa brzydoty bohaterów, dzięki czemu jej historie zyskują dużo realności, a dystans do samej siebie, jaki w nich ukazuje, sprawia że nie sposób jej nie polubić. Dlatego właśnie z przyjemnością sięgnęłam po „Dziennik Jaskółki” i zacierając ręce zabrałam się do lektury.

„Dziennik Jaskółki” to historia trzydziestoletniego mężczyzny, który popełnia sensoryczne samobójstwo. Zraniony przez kobietę, powoli zamienia się w seryjnego mordercę, który z każdą nową zbrodnią potrzebuje ich coraz więcej. Uzależniony od krwawych aktów, bez wahania przyjmuje zlecenie zamordowania rodziny tytułowej Jaskółki. Po wykonaniu zadania, natrafia na dziennik dziewczyny. Czytając jego treści, bohater czuje jak zapomniane uczucia powoli do niego wracają, a on sam stopniowo zakochuje się w swojej ofierze…

To jest historia miłości, której epizody zostały pomieszane przez szaleńca.

Od pierwszych stron tej książki odczuwałam irracjonalny niepokój. Przemyślenia głównego bohatera, wydawały mi się przerażające i chore, wielokrotnie przez moje plecy przebiegły zimne dreszcze - prawdopodobnie z powodu ukazania przez autorkę postaci mężczyzny bez uczuć zbyt dosadnie, a wręcz okrutnie i niesmacznie. Muszę jednak przyznać, że było w tym coś magnetyzującego, co nie pozwoliło mi oderwać się od lektury i przeczytałam ją za jednym razem.

Muzyka, która mnie kiedyś wzruszała, nie budziła już we mnie żadnych emocji, nawet doznania tak podstawowe jak jedzenie, picie czy kąpiel zupełnie na mnie nie działały. Byłem ze wszystkiego wykastrowany.

Po raz kolejny przekonałam się, że Amelie Nothomb potrafi stworzyć ciekawy portret psychologiczny postaci. W „Dzienniku Jaskółki” idealnie oddała myśli i spostrzeżenia trzydziestoletniego mężczyzny, który utracił najważniejszą część człowieczeństwa – serce. Rodząca się w bohaterze niepoczytalność była wręcz namacalna i wciągała nas w wir szalonych oraz krwawych wydarzeń. 

(…) zabijając kogoś, poznajemy go. To rodzaj biblijnego poznania: zabijany oddaje się zabójcy. Odkrywa przed nim swoją najskrytszą intymność: własną śmierć.

Zakończenie również przeszło moje najśmielsze oczekiwania. W kilku słowach opisałabym je jako niebanalne, oryginalne i… odrobinę niesmaczne – przynajmniej dla mnie. Wbrew pozorom the end „Dziennika Jaskółki” ma w sobie ukryty jakiś rodzaj piękna, który hipnotyzuje czytelnika. Mnie chwyciło ono zarówno za serce, jak i żołądek.

„Dziennik Jaskółki” polecam przede wszystkim fanom pisarki, osobom lubującym się w intrygujących postaciach i czytelnikom, którzy lubią świeżość i niebanalność w książkach. Bez wątpienia ta pozycja Was nie zawiedzie!